پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٣ - خطبه در يك نگاه

خطبه ١٤١ [١] و من كلام له عليه السّلام في النهي عن سماع الغيبة و في الفرق بين الحقّ و الباطل‌

از سخنان امام عليه السّلام است كه در آن از شنيدن غيبت نهى كرده و راه شناخت حق و باطل را نشان داده است.

خطبه در يك نگاه‌

به نظر مى‌رسد كه اين سخن دنباله خطبه سابق است، در آن خطبه سخن از نهى از غيبت مردم بود و در اين خطبه درباره نهى از استماع غيبت سخن به ميان آمده است و براى اين كه آبروى مسلمين محفوظ بماند، امام عليه السّلام تأكيد مى‌كند هر سخنى را كه هر كس مى‌گويد، نبايد باور كرد؛ چرا كه حتى افراد راستگو نيز خطا مى‌كنند و به راه اشتباه مى‌روند.

در پايان اين خطبه، امام عليه السّلام توصيه مى‌كند تا چيزى را به چشم خود نبينيد، باور نكنيد؛ چرا كه بسيارى از شنيده‌ها خطا و اشتباه است.

[١] «سند خطبه» اين خطبه را «قاضى قضاعى» در كتاب «دستور معالم الحكم» آورده است و «على بن هذيل» در كتاب «عين الأدب و السياسه» آن را با تفاوتهايى نقل كرده است قسمتى از آن را نيز مرحوم «صدوق» در «خصال» و «ابن عبد ربّه» در «عقد الفريد» آورده‌اند. (مصادر نهج البلاغه، جلد ٢، ص ٣١٥).