پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - ٢- گناه و بر چيده شدن بركات

اين مراسم اثر عجيبى دارد و به راستى حالت تضرع و دعا در همه ايجاد مى‌كند حالتى كه انسان‌ها را به ذات بى‌مثال خداوند رحمان و رحيم مرتبط مى‌سازد و سبب نزول رحمت او مى‌شود.

اين نماز آثار جنبى خوبى در تربيت نفوس و توبه از گناه و بازگشت به پاكى‌ها و نيكى‌ها دارد كه گاه اثر جنبى آن از نزول باران بيشتر و پر بركت‌تر است.

از روايات اسلامى استفاده مى‌شود كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه مردم از خشكسالى شديد به حضرتش شكايت كردند نماز و دعاى باران خواند، و چنان بارانى نازل شد كه مردم به زحمت افتادند و خواستار پايان باران شدند [١].

قرائن نشان مى‌دهد كه امام امير المؤمنين عليه السّلام نيز خطبه بالا را بعد از نماز باران خوانده است زيرا در بعضى از روايات كه اين خطبه را به طور كاملترى نقل مى‌كند جمله: «اللّهمّ إنّا خرجنا إليك» آمده است كه نشان مى‌دهد حضرت به اتفاق مردم به بيابان رفته‌اند، و اين كار معمولا براى خواندن نماز باران است و در بعضى از روايات آمده است كه على عليه السّلام در آخر اين خطبه گريه كرد و با عباراتى بسيار سوزناك از خداوند متعال تقاضاى باران نمود.

در زمينه نماز استسقا در خطبه ١٤٣ نهج البلاغه نيز مطالبى خواهد آمد.

٢- گناه و بر چيده شدن بركات‌

درباره فلسفه «آفات و بلاها» بحثهاى زيادى در كتب فلسفى و كلامى و تفسيرى آمده است از قرآن مجيد، به خوبى استفاده مى‌شود كه همراه ظهور پيامبران الهى خداوند، مشكلاتى براى امّتها فراهم مى‌كرد تا آنها را بيدار كند.

[١] شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، جلد ٧، صفحه ٢٧٢ و بحار الانوار، جلد ٨٨، صفحه ٣٢٩.