پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤ - شرح و تفسير در اين خشكسالى تمام اميد ما به توست

به ما روى آورد، چهارپايان ما با آن زندگى كنند، سرزمينهاى دورتر از ما نيز از آن بهره‌مند شوند، و روستاهاى ما از آن مدد گيرند (همه اينها را) از بركات وسيع و گسترده و عطاياى فراوان خويش بر بندگان فقير و حيوانات وحش بيابان عنايت فرما! (خداوندا!) آسمانى مرطوب و پر باران، بارانى دانه درشت و پى در پى كه قطرات آن بر اثر كثرت و شدّت، يكديگر را به پيش رانند و از خود دور سازند، نه رعد و برق بى‌باران و ابر بى ثمر، و نه ابرهاى كوچك پراكنده و نه دانه‌هاى ريز همراه بادهاى سرد.

(بارانى مرحمت كن كه) قحطى زده‌گان به نعمت فراوان رسند و از بركت آن گرفتاران خشكسالى زنده گردند، زيرا تويى كه بعد از نوميدى آنها باران را فرو مى‌فرستى و رحمتت را گسترش مى‌دهى و تو سرپرستى هستى شايسته ستايش!

شرح و تفسير پروردگارا! بارانى با اين ويژگيها بر ما فرست‌

امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه، خواسته اصلى خودش و همراهانش را كه نزول باران پر بركت است بيان كرده و بارانى از خدا مى‌خواهد كه براى آن صفات بيست‌گانه‌اى بيان فرموده است كه هر يك از اين اوصاف، اشاره به نكته دقيقى است و چه جالب و شگفت‌انگيز است كه امام عليه السّلام براى باران مطلوب، اين همه اوصاف بيان مى‌كند، اوصافى كه انسان را در برابر عظمت خالق، خاضع مى‌سازد و به شنوندگان مى‌فهماند كه اين قطرات باران چه بركات و آثارى مى‌تواند داشته باشد، عرضه مى‌دارد:

«بارالها! بارانى حيات بخش، سيراب كننده، كامل، همگانى، پاكيزه،