پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١١ - ترجمه

و در ادامه اين سخن اضافه مى‌كند: «حال كه چنين است مى‌بايست شنيدن (حقايق مربوط به آخرت به وسيله پيامبران و اولياء اللّه) شما را از ديدن آن بى نياز سازد، همچنين اخبار آنها از آنچه در پشت پرده غيب پنهان است» (فليكفكم من العيان السّماع، و من الغيب الخبر).

بديهى است تا انسان در زندان تن و در خانه تنگ و تاريك دنيا قرار دارد نمى‌تواند جهان بيرون از آن را بنگرد، از اين رو چاره‌اى جز اين نيست كه براى درك اوضاع و شرايط آخرت به خبر رسانى اين بزرگواران قناعت كند.

سپس امام عليه السّلام در ادامه اين سخن به دو بيان كاملا منطقى براى تشويق به انجام نيكى‌ها و پرهيز از بدى‌ها مى‌پردازد، مى‌فرمايد: «بدانيد آنچه از دنيا كاسته شود و به آخرت افزوده گردد بهتر است از آنچه از آخرت، كم و به دنيا افزوده گردد، چه بسا كاستيها كه سود به همراه دارد و چه بسا افزايش‌ها كه زيانبار است!» (و اعلموا أنّ ما نقص من الدّنيا و زاد في الآخرة خير ممّا نقص من الآخرة و زاد في الدّنيا: فكم من منقوص رابح و مزيد خاسر!).

اين همان چيزى است كه در قرآن مجيد اشارات روشنى به آن شده در يك جا مى‌فرمايد: « «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ»؛ آنها كه در راه خدا اموال خود را انفاق مى‌كنند همچون دانه‌اى هستند كه هفت خوشه بروياند و در هر خوشه يك صد دانه باشد» [١].

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ»؛ خداوند از مؤمنان، جان‌ها و اموالشان را خريدارى كرده كه در برابرش بهشت براى آنان باشد» [٢].

[١] بقره، آيه ٢٦١.

[٢] توبه، آيه ١١١.