دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - ٥/ ١ آگاهى امام به همه زبانها

باب پنجم: ادبيات‌

٥/ ١ آگاهى امام به همه زبان‌ها

٥٥٧٢. امام باقر و امام صادق ٨: هنگامى كه امير مؤمنان از كار بصريان فارغ شد، هفتاد نفر از سياهان به نزد وى آمدند و سلام كردند و به زبان خود با او سخن گفتند و ايشان، به زبان آنان به آنان پاسخ گفت.

٥٥٧٣. امام صادق ٧: [يهودى‌اى‌] از جيب قبايش كتابى بيرون آورد و آن را به امير مؤمنان داد. امام ٧ آن را گشود، به آن نگريست و گريست. يهودى به وى گفت: پسر ابو طالب! چه چيزى تو را به گريه انداخت؟ به اين كتاب كه به زبان سُريانى است، نگاه كردى، در حالى كه تو فردى عربى. آيا دانستى كه آن چيست؟

امير مؤمنان كه درود خدا بر او باد فرمود: «آرى. اين، نام من است كه ثبت شده است».

يهودى به وى گفت: نام خود را در اين كتاب به من نشان بده و مرا از نام خود به زبان سُريانى، باخبر كن.

امير مؤمنان كه سلام خدا بر او باد، نامش را در كتاب، نشان داد و گفت: «نام من" اليا" ست».