دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١١ - ٤/ ٣ ويژگىهاى پرهيزگاران
٤/ ٢ راه روشن
٥٥٦٥. امام على ٧ در سخنى كه به ره سپردن در راه روشن، پند مىدهد: اى مردم! در راه هدايت، از كم بودنِ رهپويان، احساس تنهايى مكنيد؛ چون [غالب] مردم، بر سفرهاى كه سيرىِ آن كوتاه مدّت، و گرسنگىِ آن بلند مدّت است، گِرد آمدهاند.
اى مردم! خشنودى و ناخشنودى، همه مردمان را فرا مىگيرد. آن كه شتر ثَمود را پِى كرد، يك نفر بود؛ ولى خداوند، عذاب را شامل همه گردانْد؛ چون همه بِدان كار، رضايت دادند، و فرمود: «پس آن راى پِى كردند و پشيمان گشتند». چيزى نگذشت كه سرزمينشان چون گاوْآهنِ آبدادهاى كه در زمين سست فرو رود، فريادى برآورد و فرو رفت.
اى مردم! هر كس راه روشن را بپيمايد، به آب مىرسد، و هر كس بر خلاف آن ره سپارَد، در بيابان [گمراهى] مىافتد.
٤/ ٣ ويژگىهاى پرهيزگاران
٥٥٦٦. نهج البلاغة: يكى از ياران امير مؤمنان به نام هَمّام كه مردى عابد بود به ايشان گفت: اى امير مؤمنان! پرهيزگاران را چنان براى من توصيف كن كه گويى به آنان مىنگرم.