دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٣ - باب هشتم فيزيك

٥٦١٤. امام على ٧‌ هنگامى كه كنار نهر فُراتْ نشسته بود و در دستش چوبى بود كه آن را به آب مى‌زد: اگر مى‌خواستم، مى‌توانستم براى شما از آب، نور و آتش ايجاد كنم.[١]

[١] امام على ٧ مضمون سخنش را روشن نكرده و مطلب را در شكل رمز، بيان فرموده است؛ چون خِردها در آن زمان، بيش از اين را بر نمى‌تابيدند و در كلام آن حضرت كه فرمود:« از آب، نور و آتش برايتان ايجاد مى‌كردم» دلالت ظريفى بر نيروى موجود در آب است كه مى‌توان از آن، نور( برق) و آتش( نيروى حرارتى) ايجاد كرد. اگر ژرف‌نگرى كنيم، درمى‌يابيم كه آب، از دو عنصر هيدروژن و اكسيژن به وجود آمده است كه اوّلى قابل احتراق و توليد نور است و دومى به احتراق، كمك مى‌كند و حرارت ايجاد مى‌كند. افزون بر اين، در آب طبيعى، به نسبت دو به ده هزار، آب سنگين( ٢) وجود دارد كه آن را به منبعى طبيعى براى هيدروژن سنگين كه از آن به« دوتريوم» ياد مى‌شود و با نمايش داده مى‌شود تبديل مى‌كند و اين نمونه، پايه اصلى در تركيب بمب هيدروژنى است كه بر پايه تركيب دو اتم دوتريوم براى تشكيل هليوم است و البته نيروى به دست آمده از اين تركيب كه منشأ نيروى خورشيدى است هزاران بار بر نيروى به دست آمده از بمب اتمى كه بر پايه اورانيوم است افزون‌تر است. براى درك بيشتر موضوع، يادآورى مى‌شود كه محصول يك گرم هليوم كه از تركيب دوتريوم به دست مى‌آيد نيرويى معادل ٦٧٥ ميليون ميليارد ارگ( دويست هزار كيلو وات ساعت) است( تصنيف نهج البلاغة: ص ٧٨٣).