دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥ - ٢/ ٣ ٢ مفهوم ديدن خدا با دل

گفت: آيا كسى چون تو، درخواست كننده‌اى را نا اميد مى‌كند؟

فرمود: «حقيقت، فهم جلالت‌هاى خداوند متعال بدون اشاره است».

گفت: اى امير مؤمنان! برايم بيشتر توضيح بده.

فرمود: «نفى كردن موجود وَهْمى، همراه با [باور به‌] درستىِ موجودِ شناخته‌شده است».

گفت: برايم بيشتر توضيح بده.

فرمود: «دريده شدن پرده، به خاطر تفوّق راز است».

گفت: برايم بيشتر توضيح بده.

فرمود: «جذب يكتايى براى صفت يگانگى است».

گفت: برايم بيشتر توضيح بده.

فرمود: «نورى است كه از بامداد ازل مى‌درخشد و آثار آن، بر هيكل‌هاى توحيد، هويدا مى‌گردد».

گفت: برايم بيشتر توضيح بده.

فرمود: «شعله را خاموش كن كه چراغ، خود، نورافشان شد!».[١]

٢/ ٢-٣ مفهوم ديدن خدا با دل‌

٥٠٢١. امام صادق ٧: هنگامى كه امير مؤمنان در كوفه بر فراز منبر، سخنرانى مى‌كرد، مردى به نام ذعلب كه در سخنرانى، زبانى گويا و رسا داشت و بسيار دلير بود برخاست و گفت: اى امير مؤمنان! آيا پروردگارت را ديده‌اى؟

فرمود: «واى بر تو، اى ذعلب! من پروردگارى را كه نبينم، نمى‌پرستم».

گفت: اى امير مؤمنان! چگونه او را ديدى؟

فرمود: «اى ذعلب! ديده‌ها با نگريستن، او را نديده‌اند؛ امّا دل‌ها به حقيقت ايمان، او را ديده‌اند».

[١] كنايه از اين كه بيش از اين، توضيح ممكن نيست.( م)