دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢٣ - ١/ ٥ گوناگون
شما جدايى نمىافكنَد، و چون تفرقه افكنْد، به همديگر كمك نمىكنيد، خيرخواه يكديگر نمىشويد، چيزى به همديگر نمىبخشيد، و همديگر را دوست نمىداريد.
٥٣٤٢. امام على ٧: اگر نادانْ خاموش باشد، مردمْ اختلاف نمىكنند.
١/ ٥ گوناگون
٥٣٤٣. امام على ٧: مردم به روزگار خويش همانندترند تا به پدران خويش.
٥٣٤٤. امام على ٧: ورود مردمان در چيزى، سرآغاز پيدايش آن چيز است.
٥٣٤٥. امام على ٧: مردم، چون درختاند. آبيارىشان همگون، و ميوههايشان ناهمگون است.
٥٣٤٦. نهج البلاغة: امام على ٧ در توصيف فرومايگان فرمود: «... آنان كسانىاند كه اگر گِرد آيند، زيان مىرسانند، و اگر پراكنده شوند، سود مىرسانند».
گفته شد: زيان گِرد آمدنشان را مىدانيم. سودمندى پراكندگىشان چيست؟
فرمود: «پيشهوران، به كار خود برمىگردند، و مردم، به سبب آنان، بهره مىبرند، همچون رفتن بنّا به سوى ساختمان خود، بافنده به سوى بافندگىِ خود، و نانوا به سوى نانوايىِ خود».