دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠٣ - ٣/ ٦ زنى كه شش ماه پس از آمدن شوهرش زاييد

امير مؤمنان ٧ فرمود: «اگر نمى‌دانستى، بايد رحِمش را وارسى مى‌كردى».

آن‌گاه فرمود: «شايد بر او تَشَر زده‌اى و يا او را ترسانده‌اى؟».

[عمر] گفت: بله. اين طور بوده است.

[على ٧‌] فرمود: «آيا نشنيدى كه پيامبر خدا مى‌فرمود:" بر آن كه پس از شكنجه اعتراف مى‌كند، حدّى نيست"؟ هر كسى كه او را در بند كشيده‌اى، يا در زندان افكنده‌اى و يا تهديد كرده‌اى، اقرارش ارزشى ندارد».

عمر، زن را رها كرد و گفت: زنان از به دنيا آوردن فردى چون على بن ابى‌طالب، ناتوان‌اند. اگر على نبود، عُمَر، نابود مى‌شد.

٣/ ٦

زنى كه شش ماه پس از آمدن شوهرش زاييد

٥٦٨٧. المناقب، ابن شهر آشوب: هيثم، در سپاه بود. پس از گذشت شش ماه از آمدن وى، همسرش‌فرزندى آورْد. وى آن را انكار كرد و داستان را پيش عمر آورد و برايش نقل كرد. عمر، فرمان به سنگسار كردنِ زن داد.

على ٧ پيش از سنگسار شدن زن، به فرياد وى رسيد و به عمر فرمود: «خويشتندار باش. اين زن، راست مى‌گويد. خداوند متعال مى‌فرمايد: «و به بار داشتن و از شير گرفتن او، سى ماه است» و [نيز] مى‌فرمايد: «و مادران [بايد] فرزندان خود راى دو سال تمام، شير دهند». بنابر اين، باردارى و شيردهى، سى ماه است [كه اگر دوسال شيردهى از آن كسر گردد، شش ماه مى‌ماند كه كم‌ترين مدّت حمل است‌]».

عمر گفت: اگر على نبود، عمر، نابود مى‌گشت. و زن را رها كرد و فرزند را به پدرش ملحق نمود.