دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩ - ٢/ ٢ ٤ از هم گسستن تصميمها
با معرفت پروردگارىاش سرشته است؛ آن كه با [وجود] آفريدگانش، بر وجود خود و با پديده بودنِ آنها بر هميشه بودن خويش راهنما گشته است.
٥٠٠٧. امام على ٧ درباره مخلوقات: استوارى آفرينش مخلوقات، براى نشانه بودن بر [وجود] او، بسنده است و تركيب طبيعتِ آفرينش آنها، براى دلالت بر او كافى است، و پديده آفرينش، براى اثبات هميشگى بودن او كفايت مىكند و استوارى ساختمان آنها، براى پندگيرى، بسنده است.
٢/ ٣-٢ خودشناسى
٥٠٠٨. امام على ٧: هر كس خود را بشناسد، پروردگارش را مىشناسد.
٥٠٠٩. امام على ٧: خودشناسترينِ مردم، هراسندهترينِ آنان از پروردگار خويش است.
٥٠١٠. امام على ٧: در شگفتم از كسى كه خود را نمىشناسد؛ چگونه پروردگارش را مىشناسد؟!
٥٠١١. امام على ٧ در حكمتى منسوب به ايشان: آن كه از شناخت خويش ناتوان است، از شناخت آفريننده خود، ناتوانتر است.
٢/ ٤-٢
از هم گسستن تصميمها
٥٠١٢. امام على ٧: خداوند را از تغيير يافتن قصدها و گشوده شدن گِرهها و در هم شكستن خواستها شناختم.