دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - ٢/ ١٤ ٥ روشهاى تربيت
٥٥٥٣. امام على ٧: در سرزنش كردن، زيادهروى مكن؛ چرا كه كينه به بار مىآورَد و به دشمنىِ سخت مىكشانَد، و از كسى كه رضايتش را اميد مىبرى، دلجويى كن.
٥٥٥٤. امام على ٧ در حكمتهاى منسوب به ايشان: هر گاه نوجوان را سرزنش كردى، جايى هم براى [عذرخواهى او از] خطايش بگذار تا سرزنش، او را به سركشى نكشانَد.
٥٥٥٥. امام على ٧: ساختن [شخصيت] نيكان، به بزرگ داشتن آنان است، و ساختن [شخصيت] بَدان، به تنبيه كردن آنان.
٥٥٥٦. امام على ٧: از كسانى مباش كه پند برايشان سودمند نيست، مگر آن كه در تنبيه آنها زيادهروى شود. به راستى كه خردمند، با اندرز، پند مىگيرد، در حالى كه چارپايان، جز با كتك، پند نمىگيرند.
٥٥٥٧. امام على ٧: هر گاه با خردمند به اشاره [و كنايه] سخن بگويى، او را به سرزنش، رنجاندهاى.
٥٥٥٨. امام على ٧: كيفر دادن خردمندان، به اشاره است، و كيفر دادن نادانان، به تصريح.
٥٥٥٩. امام على ٧: گوشه و كنايه زدن به خردمند، شديدترين نوعِ سرزنش است.