دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٣ - باب سوم آفرينش زمين و آماده سازى آن براى زندگى

باب سوم: آفرينش زمين و آماده سازى آن براى زندگى‌

٥٣٠٨. امام على ٧: زمين را ايجاد كرد، و آن را بدون مشغول شدنْ نگه‌داشت، و بدون پايگاه، استوار ساخت، و بدون پايه برپاداشت، و بدون ستونْ بلند ساخت، و از انحراف و كجىْ نگه داشت، و از افتادن و گسستن باز داشت. ميخ‌هايش را استوار كرد، و كوه‌هايش را برقرار نمود، و چشمه‌هايش را به جريان انداخت، و درّه‌هايش را شكافت.

آنچه ساخت، سست نشد، و آنچه استوار گرداند، به سستى نگراييد. به قدرت و عظمتش، بر زمينْ چيرگى دارد و به علم و معرفتش، از درون آن آگاه است و به والايى و عزّتش، بر همه چيزهاى آن، برترى دارد.

خواستن هيچ چيزى از زمين، او را ناتوان نمى‌سازد، و آن چيز، نافرمانى نمى‌كند تا بر اراده خدا غلبه يابد، و هيچ چيزِ شتابانى از زمين از نظر او دور نمى‌مانَد تا بر او پيشى جويد، و به هيچ ثروتمندى نيازمند نيست كه او را روزى دهد.

همه چيزها در برابرش فروتن‌اند و در مقابل عظمت او، از سر تسليم خوارند، و توان فرار از حوزه اقتدار او به سوى ديگرى را ندارند تا از سود و زيان او به دور بمانند، و هماوردى براى او نيست تا با او هماوردى كند و نظيرى براى او نيست تا با او هم‌ترازى كند.

او نابود كننده زمين، پس از ايجاد آن است، به گونه‌اى كه وجودش چون عدمش گردد، و نابودسازى دنيا پس از ايجاد آن، شگفت‌تر از پديد آوردن و آفرينش آن نيست.

٥٣٠٩. امام على ٧‌ در توصيف زمين و گستردن آن بر آب: خداوند، زمين را در تلاطم‌