دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٩ - باب دهم پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد

نمى‌ورزند، و درباره آنان، از سوى خدا، حكمى راستْ مقرّر شده است و در آن، يادآورى‌اى براى يادآوران است.

٥٦٣٥. الأمالى، طوسى‌ به نقل از عَباية بن رِبْعى: امير مؤمنان على ٧ همواره مى‌فرمود: «پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد. سوگند به خدا، هيچ سرزمين سبز يا خشكى، و هيچ گروهى تا روز قيامت كه صد نفر را گم‌راه و يا صد نفر را هدايت كند نيست، جز آن كه من رهبر آن، پيش بَرَنده آن و سردسته آن را مى‌شناسم.

٥٦٣٦. بصائر الدرجات‌ به نقل از سَلّام: به امام صادق ٧ گفتم: ما احاديثى را روايت مى‌كنيم كه در نزد خاندان تو، چيزى از آنها را نمى‌يابيم.

فرمود: «آنها چه هستند؟».

گفتم: روايت مى‌كنند كه على ٧ به هنگام سخنرانى براى مردم، همواره مى‌فرمود: «اى مردم! از من بپرسيد؛ چرا كه شما از من، نه درباره چيزى بين من تا روز قيامت، و نه از سرزمين خشك و يا سرزمين سرسبزى، و نه از گروهى كه صد تن را گم‌راه و يا صد تن را هدايت كند، نمى‌پرسيد، جز آن كه اگر بخواهم، شما را از سردسته، رهبر و پيش بَرَنده آن، آگاه مى‌كنم».

فرمود: «اين درست است».

٥٦٣٧. الكافى‌ به نقل از زُراره: نزد امام باقر ٧ بودم. مردى از كوفيان، از وى درباره اين سخن امير مؤمنان پرسيد كه مى‌فرمود: «از من درباره هر آنچه مى‌خواهيد، بپرسيد؛ چرا كه از چيزى نمى‌پرسيد، مگر آن كه درباره آن به شما خبر خواهم داد».