دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٥ - باب دهم پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد

ابن الكوّاء درباره [واژه قرآنىِ‌] «الذاريات» پرسيد و او فرمود: «آنها، بادها هستند».

٥٦٣١. المستدرك على الصحيحين‌ به نقل از ابو طُفَيل: امير مؤمنان على بن ابى طالب ٧ را ديدم كه روى منبر مى‌فرمود: «پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد؛ چرا كه هرگز پس از من، از كسى همچون من نخواهيد پرسيد».

ابن الكوّاء برخاست و گفت: اى امير مؤمنان! [مقصود خداوند از عبارتِ‌] «ذره افشان‌ها» چيست؟

فرمود: «بادها».

گفت: «باربرداران گران‌بار» چيست؟

فرمود: «ابرها».

گفت: «سبُكْ سِيران» چيست؟

فرمود: «كشتى‌ها».

گفت: «تقسيم‌كنندگان كار [ها]» چيست؟

فرمود: «فرشتگان».

گفت: «كسانى كه [شكر] نعمت خدا راى به كفر تبديل كردند و قوم خود راى به سراى هلاكت درآوردند، كه جهنّم است» كيستند؟

فرمود: «منافقان قريش».

٥٦٣٢. امام على ٧: سوگند به خدا، اگر بخواهم درباره هر يك از شما بگويم كه از كجا مى‌آيد و به كجا مى‌رود و از همه كارهايش خبر بدهم، مى‌توانم؛ امّا مى‌ترسم كه با اين كارِ من، به پيامبر خدا كافر شويد.

البته من [اين گونه اخبار را] به خاصّان، آنها كه از كفر ايمن‌اند، خواهم گفت و سوگند به آن كه محمّد ٦ را به حق برانگيخت و بر همه برگزيد، جز به راستى سخن نمى‌گويم و همه اينها را پيامبر خدا به من داده است و [همچنين‌] اخبار مربوط به جاى هلاكتِ آن كه هلاك مى‌شود و نجاتِ آن كه نجات پيدا مى‌كند و پايان اين كار (خلافت) را. هيچ چيزى در انديشه‌ام نمى‌گذشت، جز آن كه پيامبر خدا، آن را بر گوشم فرو مى‌خوانْد و با من از آن، سخن مى‌گفت.