دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧ - ٢/ ٢ ٢ پيدايش آفرينش

هر آنچه كه حجّت تو را نشان مى‌دهد و به پروردگارى تو گواهى مى‌دهد، به آثار نعمت و نشانه‌هاى تدبير تو نشاندار شده است. بدين آثار است كه بر بندگانت برترى يافته‌اى، و از رهگذر شناخت تو، چيزهايى به دل‌ها رسيده است كه موجب آرامش‌آنها از وحشت فكر مى‌شود، و آنها را از پرتاب [تير] استدلال، حفظ مى‌كند.

از اين رو، دل‌ها با شناخت و شيدايى، گواه بر اين هستند كه وَهْم‌ها هرگز تو را فرا نمى‌گيرند، و خِردها و ديده‌ها هرگز تو را در نمى‌يابند.

١٧٥٠٠٤. امام على ٧‌ به هنگام ديدن هلال ماه: اى آفريده مطيع، [اى‌] رونده سريع، [اى‌] در رفت و آمد در فلكِ تدبير، [اى‌] دگرگون شونده در برج‌هاى تقدير!

به آن كه به وسيله تو تاريكى‌ها را نورانى كرده و ناپيداها را روشن ساخته و تو را نشانى از نشانه‌هاى چيرگى خود قرار داده، و با زيادى و كمى و طلوع و غروب و نور افشانى و گرفتگى، تو را به كار گرفته است، ايمان آوردم. در همه اينها، گوش به فرمان اويى و به سوى خواسته‌اش شتابان.

منزّه است او! چه نيكو تدبير كرده است! و چيزهايى را كه در ملكش ساخته است، چه استوار ساخته است! و تو را هلال ماهى جديد، براى كارى نو، قرار داده است. خداوند، تو را هلال امنيّت و ايمان و سلامت و اسلام، قرار دهد؛ هلال ايمنى از بيمارى‌ها و سلامت از بدى‌ها!

خداوندا! ما را هدايت‌يافته‌ترين كسانى قرار ده كه [هلال‌] بر وى مى‌تابد، و پاك‌ترين كسانى كه به آن مى‌نگرند، و بر محمّدِ پيامبر و خاندان او درود فرست. خداوندا! در حقّ من [چنين و چنان كن‌] اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

٢/٢-٢ پيدايش آفرينش‌

٥٠٠٥. امام على ٧: سپاسْ خدايى را ... كه با ايجاد آفريدگانش، بر قديم بودنش، و با پيدايش آفريدگانش بر وجودش راهنماست .... با حدوث چيزها، بر ازليّت خود، و به ناتوانى‌اى كه در آنها نهاده، بر توانمندى خود و با ضرورت فناى آنها بر دوامش گواه گيرنده است.

٥٠٠٦. امام على ٧: سپاسْ خدايى را كه حمد و سپاسش را به بندگانش الهام كرده، و آنان را