احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٤ - بخش دوم احتجاج پيامبر اكرم
أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ پيامبر اكرم نسبت به آنها مهربان و با محبت بود و در رفع گرفتارى آنها پيوسته مىكوشيد بطورى كه سعى مىكرد با هر كدام از مؤمنين صحبت مىكرد صداى خود را از او بلندتر نمايد مبادا آن مؤمن اگر صدايش بلند شود مشمول تهديد خداوند قرار گيرد و اعمالش از ميان برود. روزى مردى اعرابى از پشت ديوار با صداى بلند ايشان را صدا زده گفت يا محمد. اما پيامبر اكرم ٦ با صداى بلندترى كه منظورش اين بود مرد عرب با بلند نمودن صدايش به گناه دچار نگردد او را پاسخ داد.
مرد عرب پرسيد به من بگو توبه تا چه وقت پذيرفته مىشود. پيامبر اكرم ٦ فرمود برادر عرب باب توبه بسته نمىشود تا وقتى كه خورشيد از طرف مغرب طلوع كند و اين آيه اشاره به همان است هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ و اين آمدن بعض آيات پروردگار همان طلوع خورشيد است از مغرب لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً.
موسى بن جعفر (ع) فرمود اين لفظ «راعِنا» از سخنان مسلمين بود كه با پيامبر خطاب مىنمودند مىگفتند «راعِنا» يعنى مراعات حال ما را بفرما و سخن ما را گوش كن تا سخنان شما را بشنويم ولى در لغت يهود «اسمع» به معنى نشنيدى بود وقتى يهودان اين نوع خطاب مسلمانان را به پيامبر اكرم ٦ شنيدند كه مىگويند «راعِنا» گفتند ما قبلا او را پنهانى ناسزا مىگفتيم حالا بيائيد آشكارا او را دشنام دهيم از آن موقع وقتى با پيامبر ٦ برخورد مىكردند مىگفتند «راعِنا» منظورشان ناسزا بود. سعد بن معاذ متوجه اين نيرنگ يهودان شد.
به آنها گفت دشمنان خدا، خدا شما را لعنت كند چنين فهميدم كه شما با اين برخورد خود پيامبر را دشنام مىدهيد و خود را شبيه ما قرار مىدهيد در خطاب به خدا سوگند اگر از يك نفر شما چنين خطابى را بشنوم گردنتان را مىزنم اگر اين اشكال وجود نداشت كه نمىخواهم پيشدستى نمايم قبل از اجازه از پيامبر و برادرش و وصى او على بن ابى طالب كه نگهبان امت اسلامى است و نايب او است گردن هر كس از شما كه اين سخن را مىگفت مىزدم خداوند اين آيه را نازل نمود.
مِنَ الَّذِينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ يَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَ راعِنا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِي الدِّينِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا و اين آيه ديگر را يا أَيُّهَا الَّذِينَ