كيشان خود مى‌شوند كه با توبه استدلال پردازند مبادا بر آنها پيروز شوى و معجزات تو آنها را مجاب و مغلوب نمايد و باعث ايمان آوردن عوام آنها بشود و يا در مورد رؤساى خود ترديد پيدا كنند بهمين جهت جلو هر كس كه مايل به ملاقات تو است مى‌گيرند تا تو را به عنوان يك ساحر زبان‌باز جلوه‌گر سازند و مى‌گويند اگر او را نبينى و او تو را نبيند براى تو بهتر است و موجب سلامتى دين و دنياى تو مى‌شود بوسيله چنين مسائلى جلو عوام خود را مى‌گرفتند.

سپس خداوند مى‌فرمايد وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ‌.

خداوند هر كه را بخواهد ممتاز به رحمت خويش مى‌نمايد آنهائى كه توفيق هدايت به دين ولايت تو و ولايت برادرت على بن ابى طالب يافته‌اند. وقتى پيامبر اكرم ٦ آنها را مورد سرزنش قرار داد گروهى از يهودان خدمت ايشان آمدند و شروع به دشمنى كردند. گفتند يا محمد، تو ادعاى چيزى در دلهاى ما مى‌كنى كه ما خود مى‌يابيم صحيح نيست ما بى‌ميل نيستيم دليلى بر تو نازل شود كه موجب انقياد و اطاعت ما از شما بشود. فرمود اگر شما حالا دشمنى با من بورزيد در آينده نيز با خدا به دشمنى خواهيد پرداخت وقتى نامه عمل شما گويا شود مى‌گوئيد خدايا ملائكه نويسنده به ما ستم روا داشته‌اند و چيزهائى را به ما نسبت داده‌اند كه انجام نداده‌ايم در چنين موقعى جوارح و اعضايتان عليه شما گواهى مى‌دهند.

گفتند چه استشهادى دور و بعيد آوردى اين كار دروغگويان است بين ما و قيامت بسيار فاصله است به ما نشان بده در بدن ما چيزى كه بفهميم راست مى‌گويى و هرگز نمى‌توانى انجام دهى چون دروغگو هستى.

پيامبر اكرم ٦ به على (ع) فرمود جوارح آنها را به شهادت بخواه و امير المؤمنين (ع) اعضاء و جوارح ايشان را به شهادت خواست تمام جوارح آنها گواهى دادند كه اينها دوست ندارند بر امت محمد به زبان آن جناب خيرى از جانب خدا نازل شود آيه‌اى روشنگر و حجت و معجزه‌اى براى نبوت آن جناب و امامت برادرش على مبادا مغلوب شوند و عوام آنها ايمان آورند و گروهى از آنها از اين دانشمندان سرپيچى كنند.

گفتند يا محمد ما اين شهادت را نمى‌پذيريم كه مى‌گوئى جوارح ما شهادت مى‌دهند.

پيامبر اكرم ٦ به امير المؤمنين (ع) فرمود اينها از كسانى هستند كه خداوند در باره ايشان مى‌گويد إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ اينك آنها