احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣١ - بخش اول احتجاج خداوند تبارك و تعالى با صاحبان مذاهب و اديان مختلف در قرآن كريم
گاهى اوقات در ضمن صحبت عادى اتفاق مىافتد كلامى شعر گونه و موزون از زبان انسان خارج مىشود با اينكه خليل ابن احمد عروضى (رجز) را شعر به حساب نمىآورد با اينكه روايت شده كه پيامبر موقع خواندن اين دو جمله باء كذب و عبد المطلب را حركت داده (كه شعر معمولا يا بايد ساكن باشد يا اشباع شود) و تاء جمله دوم را (رميت) بدون اشباع تلفظ نموده.
بعضى گفتهاند ضمير در «عَلَّمْناهُ» به قرآن بر مىگردد يعنى براى قرآن صحيح نيست كه شعر باشد «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ» قرآن پند است و ارشاد از جانب خدا وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ كتابى آسمانى است كه در مساجد خوانده مىشود و معلوم است كه سخن بشر نيست بواسطه معجزاتى كه در لابهلاى قرآن وجود دارد «لِيُنْذِرَ» تا بترساند قرآن يا پيامبر ٦ مَنْ كانَ حَيًّا كسانى را كه داراى عقل و فهم هستند زيرا غافل چون مرده است يا كسانى را كه در علم خدا مؤمن هستند زيرا حيات جاويد با ايمان است و انذار و ترسانيدن به او اختصاص دارد كه بهره از ايمان مؤمن مىبرد وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عذاب لازم شد و عَلَى الْكافِرِينَ بر كافران آنها كه اصرار به كفر دارند وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً خدايان ديگرى را شريك در عبادت خدا كردهاند لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ شايد به كمك آنها بشتابند در گرفتاريهايشان و با اينكه كار بعكس است زيرا لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَ هُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ نيروى كمك به آنها را ندارند و خودشان مامور حفظ و نگهبانى بتها هستند يا خواهند ديد كه در آتش مىسوزند.
الصافات «٣٧»: فَاسْتَفْتِهِمْ أَ هُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمْ مَنْ خَلَقْنا إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِنْ طِينٍ لازِبٍ* بَلْ عَجِبْتَ وَ يَسْخَرُونَ* وَ إِذا ذُكِّرُوا لا يَذْكُرُونَ* وَ إِذا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ* وَ قالُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ١١- ١٥. «و قال سبحانه»: فَاسْتَفْتِهِمْ أَ لِرَبِّكَ الْبَناتُ وَ لَهُمُ الْبَنُونَ* أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِكَةَ إِناثاً وَ هُمْ شاهِدُونَ* أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ* وَلَدَ اللَّهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ* أَصْطَفَى الْبَناتِ عَلَى الْبَنِينَ* ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ* أَ فَلا تَذَكَّرُونَ* أَمْ لَكُمْ سُلْطانٌ مُبِينٌ* فَأْتُوا بِكِتابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ* وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ* سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ* إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ* فَإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ* ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ* إِلَّا مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ* وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ* وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ* لَوْ