١٥٩- تفسير قمى- لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ‌ يعنى قريش جدا از كفار اهل كتاب نيستند در كفر خود حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ در روايت ابى الجارود از حضرت ابى جعفر (ع) است كه (بينه) محمد ٦ است.

على بن ابراهيم گفت‌ وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ وقتى پيامبر اكرم ٦ آمد با او به مخالفت برخاستند و متفرق شدند پس از او.

«حُنَفاءَ» يعنى پاكان‌ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ يعنى دينى پايدار آيه‌ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ‌ خداوند قرآن را بر آنها نازل كرد مرتد شدند و كفر ورزيدند و با على امير المؤمنين ٧ به مخالفت برخاستند أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ نازل شده در باره آل محمد ٦.

١٦٠- تفسير قمى- أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ‌ در باره ابو جهل و كفار قريش نازل شده‌ فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ‌ اوست كه يتيم را مى‌راند يعنى مانع حقش مى‌شود وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْكِينِ‌ علاقه‌اى به اطعام درويشان و تهيدستان ندارد.

١٦١- تفسير قمى- ابن ابى عمير گفت ابو شاكر ديصانى از ابو جعفر احول راجع به اين آيه پرسيد قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ. لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ. وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ. وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ گفت آيا حكيم اين طور صحبت مى‌كند و اين همه مكررات پشت سر هم مى‌آورد.

ابو جعفر احول نتوانست جواب او را بدهد. وارد مدينه شد و از حضرت صادق اشكال را پرسيد.

امام فرمود سبب نزول اين آيات و تكرار آن اين بود كه قريش به پيامبر اكرم ٦ پيشنهاد كردند تو يك سال خداى ما را بپرست و ما يك سال خداى تو را مى‌پرستيم باز يك سال تو بپرست خداى ما را و يك سال باز خداى تو را بپرستيم خداوند شبيه گفتار خود آنها جواب داد در مقابل اينكه گفتند يك سال خداى ما را بپرست فرمود قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ. لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ‌ و در مقابل اينكه يك سال خداى تو را مى‌پرستيم فرمود وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ