احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٦٢ - بخش اول احتجاج خداوند تبارك و تعالى با صاحبان مذاهب و اديان مختلف در قرآن كريم
وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ* أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لا يَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ* وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ ١٢٣- ١٢٧.
در باره اين آيه أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ يعنى امتحان مىشدند فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ در هر سال يك مرتبه يا دو مرتبه بوسيله امراض و بيماريها يا بوسيله جهاد و پيكار با پيامبر اكرم ٦ و آنچه مشاهده مىكردند كه خداوند پيامبرش را يارى مىكند و دشمنان پيامبر چگونه كشته و اسير مىشوند.
بعضى گفتهاند بوسيله قحطى و گرسنگى آزمايش مىشدند و برخى را عقيده آنست كه منظور از آزمايش همان پردهبردارى از دل آنها و آشكار كردن نيتهاى فاسدى كه داشتند.
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ يعنى هر وقت سورهاى از قرآن نازل مىشد و آنها در خدمت پيامبر اكرم بودند از شنيدن آيات خوششان نمىآمد نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ به يك ديگر با ايماء و اشاره نگاهى مىكردند چون منافق بودند و مىترسيدند كه كسى متوجه آنها شود مثل اينكه به يك ديگر مىگفتند آيا كسى متوجه شما شد، بعد از جاى حركت كرده و مىرفتند اين عمل را از آن جهت انجام مىدادند كه ترسى داشتند آيهاى در رسوائى و فضاحت آنها نازل شود. اين سخنان را به زبان نمىآوردند فقط با اشاره و نگاه به هم مىفهماندند.
بعضى گفتهاند منافقين به يك ديگر تماشا مىكردند از روى طعنه و دشمنى با قرآن سپس مىگفتند آيا كسى از مسلمانان متوجه رفتار ما شد؟ وقتى مىفهميدند كه كسى متوجه آنها نيست در اين كار اصرار مىورزيدند اما اگر متوجه مىشدند كه يك نفر آنها را ديده خوددارى مىكردند «ثُمَّ انْصَرَفُوا» بعد مىرفتند يا منظور اينست كه از ايمان كناره مىگرفتند:
صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ خداوند دلهاى آنها را از رحمت و ثواب خود دور كند اين خود نفرينى است بر آنها.
سوره يونس (١٠) آيات ١- ٢- ١٥- ٢٠.
يونس «١٠»: الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ* أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ ١- ٢ «و قال تعالى»: وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ