احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤ - بخش اول احتجاج خداوند تبارك و تعالى با صاحبان مذاهب و اديان مختلف در قرآن كريم
أَصْحابِ الْجَحِيمِ* وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ* «إلى قوله»: وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ١١٨- ١٣٥ در باره آيه وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ مىنويسد: مجاهد گفته است منظور نصرانيان هستند در اين آيه ولى ابن عباس مىگويد آيه مربوط به يهودان است. حسن و قتاده معتقد است كه آيه در باره مشركين عرب است و همين نظريه بواقع نزديكتر است و منظور از أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ يعنى مطابق ميل ما معجزهاى ظاهر كند قَدْ بَيَّنَّا الْآياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ منظور اينست كه آيات و معجزات بسيار آشكار و بارزى آورديم كه گواه صدق پيامبر ما بود كه براى هر كس ستيزهجو و معاند نباشد آن معجزات كافى بود اگر خداوند در مورد درخواست معجزه مخصوص كه آنها مىخواستند مصلحتى ميديد براى آنها همان معجزه را آشكار مىنمود.
و در باره اين آيه وَ قالُوا كُونُوا هُوداً مىنويسد: ابن عباس گفت: عبد الله بن صوريا و كعب بن اشرف و مالك بن صيف و گروهى از يهودان و نصرانيان نجران با مسلمانان به بحث و مناظره پرداختند و هر كدام مدعى بودند كه اهل حق آنها هستند. يهودان مىگفتند پيامبر ما حضرت موسى بهترين پيامبران است و تورات كتاب ما بهترين كتاب آسمانى است.
نصرانيان مىگفتند پيامبر ما بهترين پيامبر و كتاب ما انجيل بهترين كتاب خدا است و هر دو دسته مسلمانان را دعوت بپذيرفتن كيش خود مىنمودند گفته شده ابن صوريا به پيامبر اكرم مىگفت هدايت فقط در پذيرفتن معتقدات ما است تو اى محمد، از ما پيروى كن تا هدايت يابى. نصارى نيز همين پيشنهاد را كردند اين آيه در همين مورد نازل شد كه مىفرمايد گفتند يا يهودى شويد يا نصرانى تا هدايت يابيد بگو پيرو ملت ابراهيم هستيم كه واقعيتگرا است و مشرك نبود.
خداوند مىفرمايد: قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ* أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطَ كانُوا هُوداً أَوْ نَصارى قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ١٣٩- ١٤٠