احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٢ - بخش دوم آنچه از معصومين
مؤمنين محبتشان به خدا بيشتر است از كافران به بت زيرا آنها مقام خدائى را فقط به خداى يكتا مىدادند.
سپس فرمود يا محمد ٦ وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا اگر ببينى ستمگران را كه بت را بجاى خدا گرفته و اشخاص فاسق و فاجر شبيه محمد و على ٨ قرار دادند إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ زمانى كه ببينند عذابى را كه بواسطه كفر و دشمنى دچار آنها مىشود أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ خواهند دانست كه نيرو در اختيار خدا است هر كه را بخواهد عذاب مىكند و هر كه را بخواهد گرامى مىدارد كافران قدرتى كه جلو عذاب خدا را بگيرند ندارند وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ خواهند دانست كه خداوند سخت كيفر مىكند كسانى را كه برايش شريك بگيرند سپس مىفرمايد.
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا سران و بزرگان قبائل بيزارى مىجويند مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا از رعايا و پيروان خود وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ و چاره از دستشان برود وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا رعايا مىگويند لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً اگر بازگشتى به دنيا داشتيم فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ آنجا بيزارى مىجستيم كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا چنانچه از ما بيزار شدند «كَذلِكَ» خداوند مىفرمايد اين چنين از يك ديگر تبرى مىجويند يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ بر كارهاى خود حسرت مىخورند زيرا مشاهده مىكنند كه اعمال آنها هيچ پاداش و ثوابى ندارد چون براى غير خدا انجام دادهاند بر خلاف دستور خدا بوده وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ عذاب آنها دائم و تمام ناشدنى است زيرا گناه آنها كفر است و از شفاعت پيامبر يا وصى و شخصيت موجه نزد پروردگار استفاده نمىكنند.
١٧- تفسير قمى- وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ مثل كسانى كه كفر ورزيدند مانند شخصى است كه فرياد مىزند چون چهارپايان را وقتى صاحبشان مىزند صدائى مىشنوند نمىفهمند منظور چيست كفار نيز زمانى كه قرآن بر آنها خوانده مىشود و ايمان بر آنها عرضه شود مانند چهارپايان نمىفهمند.
١٨- تفسير امام- مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا امام ٧ فرمود خداوند مىفرمايد: وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا مثل كافران در عبادت بتها كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ مانند كسى است كه فرياد زند به چيزى كه شنيده نشود إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً فهميده نمىشود كه چه