احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١١٨ - بخش اول احتجاج خداوند تبارك و تعالى با صاحبان مذاهب و اديان مختلف در قرآن كريم
«إلى قوله»: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ «إلى قوله تعالى»: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ «إلى قوله»: فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ* لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ وَ لِيَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ* أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ ٤١- ٦٧.
در باره آيه جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ مىنويسد: يعنى آنچه اذيت و آزار مىبينند براى جلوگيرى از ايمان مانند عذاب خدا مىدانند در مورد جلوگيرى از كفر «وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ» وقتى يارى خدا از قبيل فتح يا غنيمتى نصيب تو شود «لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ» مىگويند ما هم با شما بوديم بايد شريك شما باشيم در غنيمت. منظور منافقين است يا گروهى كه ايمان ضعيف دارند بواسطه آزار مشركين از دين بر مىگردند.
«وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ» يعنى وزر و وبال آنچه خود انجام دادهاند به اضافه وزر و وبال ديگران كه سبب گمراهى آنها شدهاند بر ايشان تحميل مىشود بدون اينكه از وزر و وبال پيروانشان چيزى كاسته شود.
و در باره آيه مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ مثل كسانى كه به جز خدا به ديگران اعتماد نمودهاند كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً مانند خانه عنكبوت است در سستى و بىاعتمادى بلكه تكيهگاه آنها سستتر است زيرا خانه عنكبوت بالاخره براى او مورد استفاده است و يك واقعيت است يا منظور اينست كه مثال آنها نسبت به شخص موحد و خداشناس مانند كسى است كه خانهاى از سنگ و گچ ساخته محكم. ممكن است منظور از خانه عنكبوت دين آنها باشد به اين نام اعتقاد آنها را ناميده تا نشان دهد كه واقعا چه سست و بىبنياد است و معنى اينست كه سستترين چيزى كه بر آن اعتماد نمودهاند دين چنين اشخاصى است.
در باره آيه وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْكِتابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ يعنى با اهل كتاب مجادله نكنيد مگر به طريق بهتر مانند اينكه خشونت را به نرمى پاسخ دادن و خشم را با فرو بردن برخورد نمودن. گفتهاند اين آيه منسوخ است با آيه برخورد شمشير چون مجادلهاى شديدتر