احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٤ - بخش دوم آنچه از معصومين
١- وليد بن مغيره مخزومى. ٢- عاص بن وائل سهمى. ٣- حارث بن حنظله. ٤- اسود بن عبد يغوث بن وهب زهرى. ٥- اسود بن مطلب بن اسد. وقتى خداوند اين آيه را نازل نمود إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ من مسخرهكنندگان تو را كفايت كردم.
پيامبر اكرم ٦ فهميد كه آنها را خوار خواهد نمود و به بدترين وضع آنها را خواهد كشت.
١٠٥- تفسير قمى- أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ گفت اين آيه وقتى نازل شد كه قريش از پيامبر اكرم ٦ درخواست عذاب نمودند.
آيه يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ يعنى ملائكه را نازل مىكند به نيروئى كه در آن قرار داده است و در روايت ابى الجارود از حضرت باقر در مورد آيه عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ مىگويد: به كتاب و نبوت.
توضيح: تاويل روح را در آيه يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ به نيرو بسيار بعيد به نظر مىرسد و در اخبار خواهد آمد كه روح موجودى است بزرگتر از ملائكه و شايد اين تفسير از بطون آيه باشد و اما اينكه فرمود به كتاب و نبوت يا تفسير براى روح است يعنى ملائكه را نازل مىكند با كتاب و نبوت چنانچه مفسران گفتهاند يا متعلق به انذار و ترسانيدن است يعنى مىترسانند به كتاب و نبوت.
١٠٦- تفسير قمى- على بن ابراهيم در آيه لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ فرمود يعنى گناهان خود را حمل مىكنند منظور كسانى هستند كه مقام امير المؤمنين ٧ را غصب كردند و گناهان هر كه پيرو آنها شده است آيه فِي تَقَلُّبِهِمْ گفت وقتى مىآيند و مىروند به تجارت و در كارهايشان در همان حال خداوند آنها را مىگيرد أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى تَخَوُّفٍ گفت يا آنها را در حال بيدارى مىگيرد.
آيه سُجَّداً لِلَّهِ وَ هُمْ داخِرُونَ تغيير هر ظلى كه خدا آفريده سجده اوست براى خدا زيرا هيچ چيزى وجود ندارد مگر اينكه داراى ظلى است كه تحرك پيدا مىكند با تحرك او و همان تحرك سجود اوست وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً يعنى واجب است تَجْئَرُونَ يعنى پناه مىبريد و برمىگرديد وَ يَجْعَلُونَ لِما لا يَعْلَمُونَ نَصِيباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ اين همان جريانى است كه توضيح داديم كه اعراب براى بتهاى خود سهمى از كشت و زرع و شتر و گوسفند قرار