احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٩ - بخش دوم آنچه از معصومين
تاخير انداختند در تاليف يعنى آيه إِماماً وَ رَحْمَةً همين طور قبل از وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى بوده كه آنها جايش را عوض كردهاند.
توضيح: تفسير استغشاء به نفض و تكان دادن لباس بعيد به نظر مىرسد زيرا در لغت به چنين معنى برنخوردم.
٩٣- تفسير قمى- آيه وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فرمود خورشيد گرفتن و زلزله و صاعقه آيه وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ اين شرك طاعت است.
فضيل از حضرت ابى جعفر (ع) نقل كرد در باره آيه وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ فرمود شرك طاعت است نه شرك عبادت گناهانى كه مرتكب مىشوند شرك طاعت است كه در باره آنها مطيع شيطان شدهاند در نتيجه مشرك به خدا شدهاند در اطاعت نمودن ديگرى ولى شرك عبادت نيست كه غير خدا را بپرستند.
و در روايت ابى الجارود از حضرت ابى جعفر در آيه قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي منظور پيامبر ٦ خودش هست وَ مَنِ اتَّبَعَنِي كسى كه پيرو من است منظور على بن ابى طالب ٧ است و آل محمد صلى الله عليهم اجمعين.
٩٤- تفسير قمى- هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً يعنى با ديدن برق بعضى مىترسند و بعضى نيز به طمع مىافتند كه باران ببارد وَ يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ يعنى ابرهاى سنگين را از زمين بلند مىكند وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ يعنى تسبيح مىكند فرشتهاى كه ابرها را سوق مىدهد وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ يعنى او عذاب شديد دارد.
و در روايت ابى الجارود از حضرت ابى جعفر (ع) وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اين مثلى است كه خداوند براى كسانى كه بتپرست هستند و آنها كه چند خدا مىپرستند يعنى خدايانشان جواب آنها را نمىدهند و براى آنها نفعى ندارند مثل كسى كه از دور دست خود را دراز كند به سوى آب تا كفى بردارد و بياشامد كه هرگز دستش به آب نمىرسد.
جابر از حضرت باقر (ع) نقل كرد كه فرمود مردى خدمت پيامبر اكرم ٦ رسيده عرض كرد خواب عظيمى ديدم. فرمود چه چيز. گفت گويا مريضى داشتم براى او آبى از چاه احقاف در برهوت تجويز نمودند تا بهبودى يابد. آماده شدم و با خود يك مشك و