پر از جو درآيد بواسطه ستمى است كه در باره تصاحب زمين يا ستمى كه به زارعين و يا كارگران خود نموده است زيرا خداوند مى‌فرمايد فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً يعنى گوشت شتر و گاو و گوسفند، آيه را خداوند چنين نازل نموده همين طور بخوانيد و خداوند چيزى را در كتاب خود حلال نمى‌كند كه بعد حرام نمايد و حرام نمى‌كند چيزى را كه بعد حلال نمايد گفتم همين طور است آيه و من الابل‌ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما فرمود بلى همين طور است عرض كردم اين آيه چگونه است‌ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى‌ نَفْسِهِ‌ فرمود اسرائيل وقتى گوشت شتر مى‌خورد مبتلا به درد پهلو مى‌شد بعد گوشت شتر را بر خود حرام نمود اين مطلب قبل از نزول تورات بود وقتى تورات نازل شد حرام ننمود و نخورد.

توضيح: اين روايت را نمى‌شناسى از ابن ابى يعفور نقل كرده تا اينجا يعنى لحوم الابل و البقر و الغنم و گفته است ان اسرائيل كان اذا اكل لحم البقر تا آخر خبر.

شايد عياشى زوائد خبر را اسقاط نموده بواسطه مشكل بودن معنى آن و اشكالى كه در معنى آن وجود داشت كه به سادگى نمى‌توان آن را معنى كرد. اما آنچه به خاطر من رسيده اين است كه امام ٧ اين طور قرائت نموده‌ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ‌ بدون تشديد يعنى آنها را محروم كرديم از طيبات و اينكه جمله «بعلى» متعدى شده است از آن جهت است كه معنى خشم و سخط را دارا است حاصل معنى آن اينست كه آنها چون بر خود ستم روا داشتند به انجام كارهاى حرام ما لطف خود را از آنها برداشتيم بطورى كه آنها بدعت نهادند و بر خود حرام كردند طيبات را.

سپس استدلال نموده است امام (ع) كه اين روايت بهتر است و اين معنى شايسته‌تر است به اينكه ظلم يهود بعد از حضرت موسى (ع) بوده و تورات را كتابى منسوخ ننموده بعد از او جز انجيل و يهودان هم به حكم انجيل عمل نمى‌كنند پس بايد اين تحريم از طرف خودشان باشد پس اينكه مى‌فرمايد ثم يحرمه بعد ما احله يعنى در غير اين كتاب و بعد از رفتن پيامبرى كه بر او نازل شده است پس منافاتى در نسخ كتاب بوسيله كتاب ديگر نيست و بوسيله سنت، بعد سائل در مورد اين آيه سؤال مى‌كند حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما مى‌فرمايد اين هم همان طور به تخفيف خوانده مى‌شود اما اين آيه‌ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى‌