موسى درخواست كرديد و گفتيد ما به تو ايمان نمى‌آوريم مگر خدا را آشكار ببينيم. صاعقه شما را فرا گرفت‌ وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ‌ يعنى هر كه كفر را معاوضه با ايمان كرد پس از اينكه پيامبر به او گفت آنچه درخواست دارى صلاح تو نيست و چنين چيزى را نبايد از پيامبران خواست و بعد از اظهار معجزه‌اى كه خواسته بود اگر صحيح باشد وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ‌ هر كس كفر را به جاى ايمان بگيرد كه ايمان نياورد با ديدن معجزاتى كه به وقوع پيوسته و يا ايمان نياورد با اينكه فهميد نبايد چنين معجزاتى را درخواست كرد و لازم است به همان مقدار كه خداوند برايش اقامه دليل نموده و توضيح داده اكتفا كنيم ولى او بر عكس عناد مى‌ورزد و حجت بر او تمام مى‌گردد. فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ‌ راه راستى را كه او را به سوى بهشت مى‌رساند اشتباه كرده و از راهى كه به جهنم مى‌رود رفته است.

١٣- در تفسير امام ٧‌ وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ‌ مى‌فرمايد وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً مايلند بيشتر اهل كتاب كه شما را از دين برگردانند بوسيله شبهه‌هائى كه بر شما عرضه مى‌نمايند حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ‌ بواسطه حسادتى كه با شما دارند كه بواسطه حضرت محمد ٦ خدا شما را گرامى داشته‌ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُ‌ پس از اينكه معجزات را مشاهده كردند كه گواه بر درستى گفتار حضرت محمد ٦ و فضل على (ع) بود.

فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا چشم‌پوشى كنيد از نادانى آنها و با دلائلى كه خدا داده با آنها به مقابله بپردازيد و ياوه‌سرائيهاى آنها را باطل كنيد. حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ‌ تا خداوند نظر خود را در باره آنها اجرا نمايد كشتن در روز فتح مكه در آن موقع از شهر مكه و جزيرة العرب آنها را خارج مى‌كنيد و در آنجا كافرى را نخواهيد گذاشت‌ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ چون قدرت بر هر چيز دارد آنچه به صلاح شما بوده انتخاب كرده كه مدارا كنيد با آنها و با جدال احسن و استدلال صحيح با آنها روبرو شويد.

تمام اين جريان در احوال حضرت پيامبر ٦ خواهد آمد.

١٤- تفسير امام- وَ قالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى‌ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ قالَتِ النَّصارى‌ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ هُمْ يَتْلُونَ الْكِتابَ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ‌.