حسين بن ابى يعقوب از يكى از اصحاب از امام ابى جعفر (ع) در مورد آيه‌ أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ نقل كرد كه منظور نعثل است كه دختر پيامبر را كشت‌ يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً منظور پولى است كه براى تجهيز سپاه داد در جنگ عسرت‌ أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ خيال مى‌كند كسى از فساد ضمير و دلش خبر ندارد أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ‌ يعنى رسول خدا وَ لِساناً يعنى امير المؤمنين‌ وَ شَفَتَيْنِ‌ امام حسن و امام حسين ٨‌ وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ‌ هدايت كرديم او را به ولايت آن دو فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ و ما ادريك.

١٥٧- تفسير قمى- سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى‌ يعنى بگو سبحان ربى‌ الْأَعْلَى الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى‌ گفته است: تقدير كرد اشياء را در اول بعد هر كه را خواست به آن هدايت نمود وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى‌ كسى كه گياه را بيرون آورد فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى‌ بعد آن را خشك كرد و سياه كرد.

آيه‌ سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى‌ يعنى به تو مى‌آموزيم فراموش نكن بعد استثناء مى‌كند إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ‌ فراموش نكن مگر آن مقدارى را كه خدا مى‌خواهد زيرا پيامبر از نسيان در امان نيست و آن كس كه فراموش نمى‌كند خداست‌ وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى‌ فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى‌ سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى‌ يعنى مى‌ترسد بواسطه تذكرى كه تو به او مى‌دهى سپس مى‌فرمايد يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى‌ فاصله مى‌گيرد از تذكرات تو كسى كه دچار آتش دوزخ مى‌شود ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى‌ يعنى در آتش نه مى‌ميرد و نه زنده است چنانچه در اين آيه مى‌فرمايد وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ‌.

مرگ از هر طرف به جانب او مى‌آيد اما او نمى‌ميرد آيه‌ قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى‌ رستگار شد هر كس زكات فطره داد وقتى زكات فطره را خارج كرد نماز عيدش قبول مى‌شود و ذكر اسم يعنى ما اعلمك هر چه در قرآن به اين لفظ (ما ادريك) هست يعنى چه چيز تو را آگاه نموده‌ يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ يعنى پيامبر اكرم ٦ او مقربه خويشاوندان ايشان است‌ أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ يعنى امير المؤمنين (ع) كه بى‌نياز از علم است.

توضيح: نعثل لقب عثمان بن عفان بود جوهرى مى‌نويسد: نعثل اسم مردى بود كه ريش‌