به حقّ پادشاهى تو كه بلند است بر هر چيزى و به حقّ دانش تو كه فرو گرفته است هر چيزى را و به حقّ نام تو كه هلاك مى‌كند هر چيزى را و به حقّ ذات تو كه باقى است بعد از برطرف شدن هر چيزى و به حقّ روشنى ذات تو كه روشن گشته است‌[١] براى او هر چيزى آنكه بيامرزى تو[٢] براى من هر گناهى را و برطرف كنى از من هر خطا و عقوبتى را و آنكه توفيق دهى مرا كه بجا آورم آنچه را كه دوست مى‌دارى تو آن را اى پروردگار ما و آنچه را كه خشنودى تو از آن و آنكه نگاه دارى مرا از آنچه اندوهناك كرده است مرا و آنچه به غم انداخته است مرا از امر دنيا و آخرت و آنكه روزى گردانى به من احسان‌هاى نيكوى خود را همه آن را آنچه را كه فرا گرفته است او را دانش تو مستجاب كن دعاى مرا اى پروردگار عالميان، و رحمت فرستد خدا بر [آقاى ما] محمّد [فرستاده او] و بر آل او كه پاكانند [معصومانند].

٢- و از آن جمله دعاى ديگر است از حضرت امام محمّد باقر بن على عليهما السّلام.

ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه ما به سندهاى خود تا محمّد بن حسن صفّار روايت كرده شديم كه او در كتاب «فضل الدّعاء» ذكر نموده است از احمد بن محمّد بن عيسى، از حسن بن علىّ بن فضّال و علىّ بن حكم، از ابى جميله، از جابر، از حضرت ابو جعفر ٧ كه فرمودند كه: جبرئيل ٧ به حضرت رسول ٦ گفت كه: اى پيغمبر خدا بدان كه من دوست نمى‌دارم پيغمبرى را از پيغمبران مثل آنچه ترا دوست مى‌دارم. پس تو اين دعا را بسيار بخوان و دعا اين است:

خداوندا بدرستى كه مى‌بينى تو و ديده نمى‌شوى تو و تو به جايگاه ديدن بالاترى و بدرستى كه بسوى توست منتهى و بازگشت همه چيز و بدرستى كه براى توست آخرت و دنيا و بدرستى كه براى توست مردن مردمان و زنده شدن ايشان اى پروردگار من پناه مى‌برم به تو از آنكه خوار گردم و رسوا شوم.

٣- و از آن جمله دعاى ديگر است از حضرت امام محمّد باقر ٧ كه به دعاى جامع ناميده شده است.

ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه ما به سندهاى خود تا به سعد بن عبد اللَّه روايت كرده شديم كه گفت: حديث كرد به ما حسن بن على، از احمد بن هلال و او از حسن بن محبوب، از هشام بن سالم، از ابى حمزه ثمالى كه گفت: من اين دعا را از حضرت ابو جعفر محمّد بن على عليهما السّلام اخذ نمودم و اين دعا به دعاى جامع ناميده شد و ما نيز به سندهاى خود روايت كرده شديم تا محمّد بن يعقوب كلينى به سندهاى خود تا حضرت ابو جعفر محمّد بن علىّ عليهما السّلام و دعا اين است:

ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان‌

[١] -يعنى براى او هر چيزى ظاهر شده است يا آنكه از جانب آن روشنى هر چيزى روشن شده است بنا بر اين كه« لام» به معنى« من» باشد. و اللَّه يعلم

[٢]« ان تغفر» متعلق است به« اللّهمّ انى أسألك». يعنى سؤال مى‌كنم از تو به حقّ فلان و فلان آنكه گناهان مرا بيامرزى. و اللَّه يعلم