از امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب ٧ روايت شده كه فرمودند: هر كس بر او روزى او تنگ شده باشد و راه‌هاى طلب معاش او بسته شده باشد پس اين دعا را در ورق از پوست آهو يا در قطعه‌اى از پوست حيوانى ديگر بنويسد و آن را بر خود بياويزد يا آنكه آن را در جامه‌اى بگرداند كه آن را مى‌پوشد، پس هميشه همراه خود نگاه داشته آن را از خود جدا ننمايد، خداى تعالى روزى او را وسيع مى‌گرداند و بر او درهاى مطلب‌هاى او را مى‌گشايد از جايى كه آن را گمان نداشته باشد و دعا اين است: خداوندا نيست تحمّلى از براى فلان شخص پسر فلان در مشقّت و نيست صبرى براى او بر بلا و نه توانائى از براى او بر درويشى و احتياج، خداوندا پس رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و منع مكن از فلان پسر فلان روزى خود را و تنگ مگردان بر او گشودگى آنچه را كه در نزد تو است از عطاها و محروم مكن او را از زيادتى بخشش خود و قطع مكن از او بزرگ نعمتهاى خود را و وامگذار او را به سوى خلق خود و نه به سوى نفس او تا آنكه عاجز گردد از رسيدن به آن نعمتها و ضعيف شود از ايستادن و متوجّه شدن در آنچه به اصلاح آورده او را و اصلاح كند آنچه را كه در نزد اوست‌[١] بلكه خود به تنهائى توجه نماى به جمع نمودن پراكندگى احوال او و به متولّى گشتن كارگذارى او و نظر رحمت نماى بسوى او در همه كارهاى او بدرستى كه تو اگر واگذارى او را بسوى آفريدگانت نفع نمى‌دهند او را و اگر حواله نمائى او را بسوى خويشان او محروم مى‌كنند او را و اگر چنانچه ببخشند به او چيزى مى‌بخشند به او چيز بسيار كمى و اگر منع كنند او را منع مى‌كنند منع بسيار شديدى و اگر خسّت كنند خسّت مى‌ورزند و حال آنكه ايشان براى بخيلى سزاوارند خداوندا توانگر گردان فلان پسر فلان را از زيادتى بخشش خود و خالى مگردان او را از فضل خود پس بدرستى كه او التجاء آورنده است بسوى تو محتاج است به آنچه در نزد توست و تو بى‌نيازى از او و تو به حال او بينا و دانائى و كسى كه اعتماد نمايد بر خدا پس او كافى و بس است او را بدرستى كه خدا رساننده است فرمان خود را (به هر كس كه مى‌خواهد) بتحقيق كه گردانيده است خدا از براى هر چيزى اندازه‌اى اندازه‌اى بدرستى كه با هر دشوارى آسانى است بدرستى كه با هر مشقتى راحتى است و كسى كه بپرهيزد نافرمانى خدا را ميسّر مى‌كند براى او بيرون آمدن از تعب را و

[١] -يعنى اهل و عيال و اولاد و متعلقاتى كه در نزد او و با اويند و شك نيست كه توسعه رزق و فراخى معيشت سبب اصلاح و خوبى خود و فرزندان و اهل و عيال مى‌شود و درويشى و تنگى روزى سبب ارتكاب محرمات و صفات ذميمه نفسانى مى‌گردد، چنانچه احاديث نيز به اين مضمون وارد است. نعوذ بالله و بكرمه و جوده و اللَّه يعلم