وهمها پرده‌هاى نهانى را به سوى تو تا آن كه اعتقاد كنند از كنه تو چيزى را كه احاطه كرده شده باشد در بزرگى تو [و براى تو چگونگى دانسته نمى‌شود تا اين كه هم جنس اشياء گوناگون بشوى‌] نمى‌رسد به تو دورى همّت‌ها و نمى‌يابد ترا فرو رفتن زيركى‌ها و منتهى نمى‌شود به سوى تو نگاه نگاه‌كننده [گان‌] در شرف بزرگوارى تو بلند است از تعريف آفريدگان وصفهاى توانائى تو و بالاتر است از اين تعريف، بزرگوارى بزرگى تو كم نمى‌شود آنچه خواسته باشى تو آن كه زياد شود و زياد نمى‌گردد آنچه اراده نموده باشى تو آن كه كم باشد، نيست كسى كه حاضر باشد ترا در هنگامى كه خلق نموده‌اى آفريدگان را و نه مانندى كه حاضر باشد ترا وقتى كه آفريده‌اى نفسها را عاجز و گنگ شدند زبانها از بيان كردن صفت تو و باز مانده‌اند عقلها از ادراك حقيقت شناخت تو و چگونه تعريف كرده شوى تو و حال آنكه توئى صاحب جبروت منزّه از همه عيب‌ها كه هميشه بوده‌اى بى‌اوّل و آخر هميشه هستى در پنهانى از نظرها در حالى كه يگانه‌اى تو، نيست در اين صفتها غير تو كسى و نبود براى آنها سزاوار سواى تو احدى و هجوم آور نمى‌شوند چشمها بر تو تا آنكه ببينند از تو امرى را، و راه نمى‌يابند دلها براى تعريف تو، و نمى‌رسند عقلها به بزرگى عزّت تو، حيران شدند در پادشاهى تو به ته رونده‌هاى از راه‌هاى فكر كردن، پس فروتنى نمودند پادشاهان براى هيبت تو و پست شدند روى‌ها به خوارى زارى كردن از براى تو و اطاعت نمودند همه چيز براى بزرگى تو و فرمانبردارى نمودند همه اشياء براى توانائى تو و فروتنى نمودند براى تو گردنها و واماندند نزد ذكر صفتهاى تو نيكو نمودن لهجه‌ها و گمراه شده است در آنجا فكر نموده در زيادتى صفتهاى تو پس كسى كه فكر كند در اين امر بر مى‌گردد نظر فكر او به سوى خودش باز مانده و عقلش حيران و فكرش سرگردان. خداوندا پس از براى توست ستايش پيوسته به يك ديگر پى در پى منتظم مجتمع كه باشد هميشه و برطرف نگردد و نشود فانى در پادشاهى تو و محو نگردد در عالم و كم نشود در شناخت تو و از براى توست ستايش در مقابل آنچه در شمار نيايد مكرمتهاى او در شب وقتى كه پشت كند و صبح هر گاه روشن شود و در صحرا و درياها [دريا] و بعد