ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٧٩ - ١٣ - حرزهاى حضرت امام محمد تقى

[يا فريبى‌] يا ناخوشى يا دشمنى يا حيله‌اى يا جراحتى يا كار بدى يا فسادى يا غرقى [يا سوختنى‌] يا از بيخ بر كندنى يا هلاكتى يا مغلوب‌شدنى يا مكرى يا غلبه‌اى يا پاره نمودن پرده‌اى يا قدرت داشتنى يا بلائى يا آفتى يا كشتنى [يا سوختنى‌] يا عقوبت نمودنى يا قطع كردنى يا سحر نمودنى يا مسخ‌شدنى يا بيمارى يا آزارى يا پيسى يا خوره‌اى يا فقرى [يا آفتى‌] يا درويشى يا گرسنگى يا تشنگى يا وسوسه نمودنى يا كمى در دين يا در زندگانى پس كفايت نماى آن بنده را [پس كفايت نماى مرا] به چيزى كه خواسته‌اى تو و به نحوى كه خواسته‌اى تو و به آنچه خواسته‌اى تو بدرستى كه تو بر هر چيز قادرى و رحمت فرستد خداى بر ستوده ما محمّد و بر همه آل او و درود خدا باد درودى بسيار و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخداى كه بلند مرتبه و بزرگ است و همه حمد از براى خداست كه پروردگار همه عالم است.

و امّا آن دعائى كه بايد نقش شود بر لوله نقره‌اى كه بايد از نقره خالص غير مغشوش ساخته شده باشد، پس اين است:

اى آن كه ظاهر و معروفى در آسمانها، اى آن كه معروفى در زمين‌ها، اى آن كه ظاهرى در دنيا و در آخرت، سعى نموده‌اند صاحبان جبروت و پادشاهان بر خاموش نمودن نور تو و برطرف كردن ذكر تو پس امتناع نمود خداى مگر از آن كه تمام كند نور ترا و ظاهر سازد ذكر تو را و هر چند ناخوش داشته باشند كفّار.

و ابن طاوس عليه الرحمة گويد كه در نسخه‌اى ديدم: و أبيت إلّا أن يتمّ نورك يعنى «امتناع نمودى تو مگر از آن كه تمام نمائى نور خود را»[١] ابن طاوس نيز گويد و امّا قول او كه: فأبى اللَّه إلّا أن يتمّ نورك يعنى «نور تو اى اسم اعظم كه نوشته شده است در حرز به صورت طلسم» و در جزء سوم كتاب «الواحده» يافتم آن كه مراد به قول او «يا مشهورا في السّموات» تا به آخر، مولاى ما امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ است.

[١] -مترجم گويد نسخه ثانى ظاهرتر و توجيه دويم از براى نسخه اوّل بهتر است. و اللَّه يعلم.