ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٤٩٧ - ادعيه اسم اعظم
فرمانكننده ثابت بسيار نگاهدارنده نگهبان كفايتكننده دوست سؤال مىكنم از تو خوشنودى ترا و بهشت و پناه مىبرم به تو از عقوبت تو و از آتش، خداوندا و توئى جزا دهنده هميشه ازلى دفعكننده بلاها پس دفع كن از من شرّ آنچه را كه مىترسم من از امر دنياى من و آخرت من سؤال مىكنم از تو خوشنودى را و بهشت را و پناه مىبرم به تو از غضب تو و از آتش، خداوندا و توئى بخشنده رحمكننده مهربان پروردگار روزى دهنده نگهبان بلندكننده بلند مرتبه پس روزى ده مرا از جايى كه گمان دارم و از مكانى كه گمان ندارم سؤال مىكنم از تو خوشنودى ترا و بهشت را و پناه مىبرم به تو از خشم و عقوبت تو و از آتش خداوندا و تويى شنوا و دانا ستوده معتمد پس بشنو و اجابت كن دعاى مرا و روى مگردان از من و به سلامت دار مرا از شرّ همه آن و سؤال مىكنم از تو خوشنودى ترا و بهشت را و پناه مىبرم به تو از غضب تو و از آتش، خداوندا و تويى گشاده نعمت بخشنده صاحب اختيار دوست وفاكننده به وعده نعمت دهنده معتمد دوست بسيار دوست ارث برنده از همه مردمان بگردان مرا از جمله ارث برندگان بهشت پر نعمت سؤال مىكنم از تو خوشنودى ترا و بهشت را و پناه مىبرم به تو از عذاب و عقوبت تو و از آتش، [خدايا و تو بخشنده و مهربان و رئوف و پروردگار و روزى دهنده نگهبان بلندكننده پس روزى بده مرا از آنجا كه حساب مىكنم] و از آنجا كه حساب نمىكنم، از تو درخواست مىكنم خشنودى ترا و بهشت را و پناه مىبرم به تو از خشم تو و از آتش]، خداوندا و تويى راهنما پس راهنمايى كن مرا به راهنمايى از جانب خود از تاريكيها به سوى روشنى پس بدرستى كه نيست راهنمائى مگر تو سؤال مىكنم از تو خوشنودى ترا و بهشت را و پناه مىبرم به تو از عقوبت تو و از آتش خداوندا و توئى ياد آورنده صاحب عرش و صاحب احسان و صاحب نعمتها و مرتبههاى بلند و بخشش دايمى هميشه و صاحب بزرگى و انعام و صاحب توانايى و توئى حكمكننده شديد پس قوّت ده مرا براى بندگى به جاى آوردن تو سؤال مىكنم از تو خوشنودى ترا و بهشت را و پناه مىبرم به تو از غضب تو و از آتش خداوندا و تويى روشنى ده همه چيز يارى دهنده با قوت گشاينده كارها را به نيكوييها يارى كن مرا بر نفس من و يارى ده مرا بر دشمن تو و دشمن من از جنّيان و آدميان و يارى كن مرا بر ظفر يافتن بر گروه ستمكاران و بر شيطان راندهشده از رحمت، خداوندا