اى حفظكننده اى بسيار بلند مرتبه [اى بسيار بلند مرتبه اى حفظكننده‌] اى زنده اى بخود بر پاى اى تازه پديد آورنده آسمانها و زمين اى صاحب بزرگى و بخشش سؤال مى‌كنم ترا به حق نام تو كه بزرگتر و شريفتر و عظيم‌تر است و عزيزتر و بخشنده‌تر و عدالت‌كننده و روشن‌كننده است و او نام توست.

پس دعا مى‌كنى و اين را مى‌گوئى:

نيست خدائى مگر خدا چه بزرگ است خدا، نيست خدائى مگر خدا محمّد فرستاده خداست راهنمائى كن مرا در تعبير اين كلمه منم خداى داناتر او خداست نيست خدائى مگر او كه زنده بخود بر پاى نيست خدائى مگر او كه پروردگار عرش بزرگ است.

پس باز براى خود دعا مى‌كنى و تو اين بيست و نه نام را مى‌خوانى و حال آنكه بايد كه راست ايستاده باشى و آن اين است:

خداوندا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم ترا به حق آنكه تو زنده‌اى و بخود برپائى و بخشنده‌اى و جزا دهنده‌اى و بزرگ و يگانه‌اى تنزيه مى‌كنم تنزيه كردنى پروردگار خود را و پروردگار عزّت و غلبه را از آنچه تعريف مى‌كنند مشركان و سلام و درود باد بر فرستاده‌شدگان و همه ستايش براى خداست كه پروردگار عالميان است خداوندا و توئى صاحب بزرگى امان دهنده‌[١] حفظكننده‌[٢] پادشاه و صاحب همه چيز و با مملكت و صاحب بزرگى، توئى مقدّم بر همه چيز، هميشه، صاحب همه چيز، مالدار، بخشش‌كننده منع‌كننده‌[٣] عزيزكننده صاحب عزّت بسيار بسيار بلند مرتبه بخشنده نيكويى‌كننده انعام‌كننده بسيار احسان‌كننده تسبيح كرده شده‌[٤] اى توئى شريف صاحب بزرگى توئى مهربان زنده‌كننده ميراننده خلق‌كننده در اوّل برگرداننده بسيار با قدرت ظاهر توئى آنكه محكم است امر تو سؤال مى‌كنم سؤال مى‌كنم از تو خشنودى ترا و بهشت را و پناه مى‌برم به تو از خشم و عقوبت تو و از آتش، خداوندا و توئى زنده ستايش كرده‌شده بردبار داناى با تدبير حكم‌كننده‌

[١] -از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقول است كه: خداى تعالى را مؤمن مى‌گويند به اعتبار آنكه ايمن مى‌گرداند از عذاب خود كسى را كه او را اطاعت كند. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى هر چيز را نگاهبانى و حفظ مى‌كند.

[٣] -يعنى توئى منع‌كننده بخشش از كسى كه فقر او را خواهى يا آنكه منع‌كننده بلاها و آزارها يا منع‌كننده دشمنان و نگاهدارنده از شرّ شيطان هستى.

[٤] -يا آنكه تو ذات خود را از عيبها و نقصها منزه گردانيده‌اى و اين بنا بر آن است كه مسبّح به كسر« با» خوانده شود كه اسم فاعل باشد چنانچه اعراب شده. و اللَّه يعلم