سؤال‌كننده خود را و بر نمى‌گردانى تو اميدوار خود را و منع نمى‌كنى تو سائل را از درگاه خود و بر نمى‌گردانى تو دعاى طلب نماينده از ترا و غمگين نمى‌شوى از دعاى كسى كه اميد داشته باشد از تو و دلگير نمى‌گردى‌[١] به سبب زيادتى حاجتهاى ايشان بسوى تو و نه به سبب برآوردن حاجتها براى ايشان پس بدرستى كه برآوردن حاجتهاى همه آفريدگان تو در نزد تو زودتر است از نگاه به گوشه چشم‌[٢] و سبك‌تر است بر تو و آسان‌تر است نزد تو از پر پشه‌اى و حاجت من بسوى تو اى آقاى من و مولاى من و محلّ اعتماد من و اميد من آن است كه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آنكه بيامرزى براى من گناه مرا پس به تحقيق كه من آمدم ترا در حالى كه سنگين است پشت من به بزرگى آنچه ظاهر ساخته‌ام به تو آن را از گناهان خودم و آنچه سوار شده است مرا از مظلمه‌هاى بندگان تو آن قدر كه نگاه مى‌دارد مرا و رها نمى‌كند مرا از او غير تو و قدرت ندارد بر او و مالك نيست آن را سواى تو پس زايل كن اى مولاى من بسيارى گناهان مرا به كمى اشك چشم من بلكه به سختى دل من و خشكى چشم من نه به سبب آنكه گفتم بلكه به سبب رحمت تو كه فراگرفته است هر چيزى را و حال آنكه من چيزم پس بايد كه فراگيرد مرا رحمت تو اى بخشنده اى مهربان اى رحم‌كننده‌ترين رحم‌كنندگان و آزمايش مكن مرا به چيزى از بلاها در اين دنيا و مستولى مگردان بر من كسى را كه رحم نكند بر من و هلاك مكن مرا به سبب گناهان من و شتاب نماى در نجات من از هر ناخوشى و دور كن از من هر ستمى را و پاره مكن پرده مرا و رسوا مكن مرا در روز جمع كردن تو مخلوقات را براى حساب اى كسى كه بزرگ است بخشش و ثواب تو سؤال مى‌كنم ترا آنكه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آنكه زنده دارى مرا زندگى نيكبختان و بميرانى مرا مردن شهيدان و قبول كنى مرا قبول كردن دوستان و آنكه نگاهدارى مرا در اين دنياى پست از شرّ پادشاهان ظالم و از فاسقان آن و از بدان آن و از دوستداران دنيا و از كاركنندگان از براى دنيا و در دنيا و نگاه دار مرا از بدى ياغيان در دنيا و شك برندگان در آن و اختياركنندگان شرك در دنيا تا آنكه‌

[١] -يا آنكه از ابرام متاثر نمى‌شوى يعنى ابرام كرده نمى‌شوى در برآمدن حاجات از نزد تو. احتياج به ابرام نيست بلكه پيش از آنكه بنده درخواست نمايد تو او را عطا مى‌كنى.

پس احتياج به ابرام نخواهد بود. و اللَّه يعلم

[٢] -يا از چشم بر هم زدنى