ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٤١٠ - مناجات به پناه بردن(به خداى تعالى)
آب روزى از جانب خود در حالى كه باشد بسيار و قرار ده براى من از بخشش عام خود راههاى بسيار را[١] و برسان به من بدون اطلاع من توانگرى و مال را و بلند گردان مرا به سبب مالدارى از مذلّت و خوارى درويشى و داخل در صباح گردان مرا كه متلبّس باشم به اعانت و امداد توانگرى و داخل در شام گردان مرا به استطاعت و قدرت از مالدارى بدرستى كه تو صاحب احسان و انعام بزرگى و صاحب عطا و بخشش بسيار و عظيمى و توئى بخشنده صاحب كرم.
مناجات به پناه بردن (به خداى تعالى)
خداوندا بدرستى كه من پناه مىبرم به تو از سختىهاى بلاها و مصيبتهاى فرود آينده و از هولهاى بزرگ آزارها و بلاها[٢] پس پناه ده مرا اى پروردگار من از افتادن در عذابها و مانع شو براى من از حملههاى بلاها و رهائى ده مرا از ناگاه وارد شدن عقوبتها و پناه ده مرا از برطرف شدن نعمتها و از لغزيدن پاىها و بگردان مرا خداوندا در محافظت عزّت و غلبه خود و در نگاهداشت پناه خود از غافل وارد شدن بديها و آزارهاى زمانه و از شتاب نمودن بلاهاى پيشىگيرنده[٣] خداوندا اى پروردگار من و زمين بلا را پس برطرف كن آن را و عرصه و فضاى محنتها و مصيبتها را پس زلزله اندازد در آن[٤] و آفتاب حادثهها را پس بپوشان نور آن را و كوههاى بدى را پس از بيخ بر كن آنها را و اندوههاى زمانه را پس برطرف و زايل گردان آنها را و مانعهاى كارهاى خير را پس برگردان آنها را و وارد گردان مرا به حوضهاى سلامتى و بار كن مرا بر شتران مكرمت و داخل در صباح گردان به درگذشتن از به روى افتادن من و فراگير مرا به پردهاى كه بپوشاند[٥] قبيحهاى مرا و بخشش نماى بر من اى پروردگار من به نعمتهاى خود و به برطرف كردن بلاى از جانب خود را و به دفع نمودن آزار و مرض از جانب خود را و بر طرف كن
[١] -يعنى راههاى بسيار از براى معيشت و روزى من مقرر كن تا آنكه سبب زيادتى روزى و بسيارى وجه معاش من گردد يا آنكه اگر در يكى از آنها مانعى بهم رسد از آن ديگر اين روزى من به من رسد. و اللَّه يعلم
[٢] -بعضى از علما گفتهاند كه ضراء بيمارى و نقصان در نفس و مال است و باساء قحط و گرسنگى است و بعضى گفتهاند كه بأساء شدّت احتياج و درويشى و بىچيزى است و ضراء هلاكت و مطلق آزار بدنى است و بعضى گفتهاند كه بأساء عذاب و عقوبت اخروى است و ضراء مطلق بلاها و مصيبتهاى دنيوى است و در حديث وارد شده كه بائس شخصى است كه زمينگير و پريشان باشد و استطاعت بيرون رفتن جهت تحصيل معاش نداشته باشد و ظاهر آن است كه هر يك از اين دو لفظ در معنى ديگرى استعمال مىشوند. و اللَّه يعلم
[٣] -و بعضى« بوادر» را به خاطها و گناهان و كارهائى كه در وقت بسيارى غضب از شخص صادر گردد، تفسير نمودهاند. و اللَّه يعلم
[٤] -و بعضى گفتهاند كه رجفة صاعقه است كه از آسمان به زمين آيد و اهل آن را هلاك نمايد. و اللَّه يعلم
[٥] -يا آنكه بپوشيدن قبيحهاى من چنانچه اعراب شده.