اى كسى كه فراگرفته است به همه چيزها دانش او و شماره نموده است همه چيزها را عدد آنها را نيست شريكى براى تو در پادشاهى و نيست دوستى براى تو[١] از خوارى بسيار عزيزى تو[٢] به جبروت خود و بسيار منزهى تو به سبب پادشاهى خود و تويى زنده كه نمى‌ميرى و تويى غلبه‌كننده صاحب عقوبت به خود برپائى كه نمى‌خوابى، قهر و غلبه‌كننده‌اى كه مغلوب نمى‌شوى و سست نمى‌گردى صاحب عقوبتى كه ستم رسيده نمى‌شود توئى صاحب پادشاهى و روانه سازنده كشتى عطا مى‌كنى از روى توانگرى و منع مى‌كنى از روى توانايى مى‌دهى پادشاهى را به كسى كه خواهى و مى‌ستانى پادشاهى را از كسى كه مى‌خواهى و عزيز مى‌گردانى كسى را كه مى‌خواهى و خوار مى‌كنى كسى را كه مى‌خواهى به دست قدرت توست نيكويى بدرستى كه تو بر همه چيز توانايى داخل مى‌كنى‌[٣] شب را در روز و داخل مى‌كنى روز را در شب و بيرون مى‌آورى زنده را از مرده و بيرون مى‌آورى مرده را از زنده و روزى مى‌دهى كسى را كه خواهى بى‌اندازه سؤال مى‌كنم ترا آنكه رحمت فرستى بر مولاى ما و آقاى ما فرستاده از جانب تو كه محمّد است و دوست خالص توست و برگزيده توست مخصوص گردانيد شده است كه مخصوص ساخته‌اى تو او را به عطيّه و بخشش‌[٤] و امين گردانيده‌اى تو او را بر وحى خود و بر پنهان از راز خود و پوشيده از علم خود و زياده گردانيدى مرتبه او را بر هر كسى كه آفريده‌اى تو و نزديك ساختى تو آن حضرت را بسوى خود و اختيار كردى تو او را از مخلوقات خود بشارت دهنده و ترساننده است، چراغ روشنى است كه قوت داده‌اى تو او را به قوّت پادشاهى خود و خالص و انتخاب كرده‌اى او را براى نفس خود و رحمت فرست بر برادر آن حضرت و وصى او و داماد او و وارث او و جانشين براى تو از عقب او در خلق تو و زمين تو كه پيشواى مؤمنان على پسر ابو طالب است و رحمت فرست بر دختر آن حضرت كه نجيبه فاضله پاكيزه نورانى درخشنده فاطمه است و رحمت فرست بر دو فرزند ايشان امام حسن و امام حسين كه آقايان جوانان اهل بهشت‌اند و فاضلان ترجيح داده‌شدگان پاكيزه‌هاى پرهيزگاران شهيدشدگان‌

[١] -يا آنكه نيست متولى در امورى براى تو چنان كه سابقا مكرر گذشت. و اللَّه يعلم

[٢] -يا آنكه به جبروت و بزرگى خود اظهار عزت خود نموده‌اى.

[٣] -سابقا مشروحا گذشت.

[٤] -يا آنكه امور و اختيارات خلائق را به آن حضرت در فروعات دين و در تكاليف واگذاشته و تفويض نموده‌اى چنانچه احاديث به اين مضمون بسيار وارد شده. و اللَّه يعلم