نيست خدائى مگر خدا، محمد فرستاده خداست رحمت [و سلام‌] فرستد خدا بر او و بر آل او پناه مى‌فرمايم نفس خود را و موى خود را و پوست بدن خود را و دين خود را و اهل خود را و مال خود را و فرزندان خود و فرزندزادگان خود و دنياى خود و همه كسانى را كه امر و شأن او[١] خواسته است مرا، از شرّ هر صاحب شرّى كه آزار رساند مرا پناه مى‌فرمايم نفس خود را و همه آنچه را كه روزى كرده است مرا پروردگار من و آنچه بسته شده است بر آن درهاى من و فرا گرفته است او را ديوارهاى من و همه آنچه برمى‌گردم و واقع مى‌شوم در آن از نعمتهاى خدا كه عزيز و بزرگ است و از نيكوئى‌هاى خدا و پناه مى‌فرمايم همه برادرانم را و خواهرانم را از مردان مؤمن و زنان مؤمنه بخداى بلند مرتبه بزرگ و به نامها و صفتهاى خدا كه تمام و كامل و بلندند و جليل و شريف و كافى (يا آن كه شفا دهنده‌اند) و عزيزند و نيكو و صاحب فضل و با بركت و پاك و پاكيزه‌اند و بزرگ سپرده‌شده در خزينه‌ها و پنهانند كه تجاوز و مخالفت نمى‌تواند نمود آنها را نيكوكارى و نه بدكارى و به اصل كتاب‌[٢] و به اوّل او و آخر او و آنچه ميان اين هر دو است از سوره بلند مرتبه و آيه عزيز و راست و درست و شفا دهنده و رحمت‌كننده و پناه دهنده و با خير و بركت و به تورات و انجيل و زبور و به قرآن بزرگ و به صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى و به هر كتابى كه نازل ساخته است آن را خداى كه عزيز و بزرگ است و به هر پيغمبرى كه فرستاده است او را خداى عزّ و جلّ و به هر حجّتى و دليلى‌[٣] كه ظاهر ساخته است آن را خداى عزّ و جلّ و به نعمتهاى خداى عزّ و جلّ و به غلبه خدا و به قدرت خدا و به عظمت خدا و به توانايى خدا و به بزرگى خدا و به پادشاهى خدا و به منع كردن خدا دشمنان را و به بخشش خدا و به بردبارى خدا و تجاوز نمودن خدا از گناهان و به آمرزيدن خدا بندگان را و به فرشتگان خدا و به كتابهاى خدا و به پيغمبران خدا و به فرستادگان خدا و به محمّد فرستاده خدا كه رحمت فرستد خدا بر او و بر آل او و پناه مى‌برم بخدا از خشم خدا و از عذاب او و از قهر خدا و از عقوبت او و از عذاب او و از روى گردانيدن او و از منع كردن او و از يارى نكردن او و پناه مى‌برم از كفر و از دوروئى داشتن و از حيرانى‌

[١] -يعنى همه كسانى را كه در باره امر او اهتمام دارم و سعى مى‌نمايم. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى قرآن يا لوح محفوظ

[٣] -مراد از برهان ائمه : هستند.