ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٢٧١ - ه دعاهاى حضرت امام زين العابدين على بن الحسين
و تكبّر و بزرگى كردن بر مردمان و از نخوت و تفاخر كردن و از كبر و كفران نعمت و از طغيان در نعمت و از پسند نمودن نفس خود را و از صاحب جبروت شدن اى پروردگار من پس نجات ده مرا از اينها و پناه مىبرم به تو اى پروردگار من از ناتوانى و خسّت و از زيادتى خواهش و حسد بردن در چيزها[١] و خيانت كردن و پناه مىبرم به تو از اميد داشتن به چيزى غير خدا و از چركينى و عيب و از بىصبرى و حرص و زارى كردن و از برگرديدن از حقّ و خوار شدن و پناه مىبرم به تو از ظلم و ستم نمودن و از حدّ گذشتن و فساد كردن و از زنا نمودن و مرتكب شدن فسقها و پناه مىبرم به تو از ناراستى و دشمنى و از حدّ تجاوز كردن اى پروردگار من و پناه مىبرم به تو [از رسوائى و] از نافرمانى و جدائى كردن خويشى و از كار بد و امرهاى قبيح و گناهان و پناه مىبرم به تو از گناه و از آنچه به گناه اندازد و از چيزهاى حرام[٢] و كارهاى حرام گردانيده شده و از نجس و كثيف[٣] و از هر چيزى كه دوست نمىدارى تو آن را اى پروردگار من پناه مىبرم به تو از شرّ شيطان و ظلم او و ستم او و دشمنى و دام بلاى او و لشكر او و سپاه او [و پناه مىبرم به تو از شرّ آنچه فرود آيد از آسمان و آنچه بالا رود در آن] و پناه مىبرم به تو از شرّ آنچه آفريدهاى تو آن را از حيوانات چرنده و حشرات گزنده يا جنّيان يا آدميان از آنچه حركت نمايد و پناه مىبرم به تو از شرّ آنچه خلق شده است در زمين و از شرّ آنچه بيرون آيد از آن و پناه مىبرم به تو از شرّ هر مسخّركننده جن و جادوگرى و مايل به باطلى و باد دمنده در گرهها و افسانكنندهاى و پناه مىبرم به تو از شرّ هر رشك برندهاى و ستمكارى و سركشى و چشمكنندهاى و ستمكنندهاى و از حدّ تجاوزكنندهاى و ظلمكنندهاى و پناه مىبرم به تو از كورى و كرى و گنگى و پيسى و خوره و گمان بد و تهمت و پناه مىبرم به تو از كاهلى و بد دلى و ناتوانى و تقصير كردن و شتاب نمودن و ضايع كردن و از كوتاهى كردن و دير كردن در كارها[٤] و پناه مىبرم به تو اى پروردگار من از شرّ آنچه آفريدهاى تو آن را در آسمانها و زمين و آنچه
[١] -يا از چشم كردن چيزها.
[٢] -مراد از حرام چيزهائى است كه عين آن حرام باشد مثل شراب و بنگ و گوشت خوك و مال مردم و غير اينها و مراد از محرّم هر كارى است كه خداى تعالى نهى كرده باشد و آن را حرام نموده باشد مثل زنا و قمار باختن و غنا شنيدن و امثال آنها و محتمل است كه محرّم تأكيد حرام باشد. و اللَّه يعلم
[٣] -خبيث چيزى است كه طبع مستقيم از آن نفرت كند، خواه نجس باشد چون خون و بول و قاذورات يا آنكه پاك باشد چون چرك و آب دماغ و غير آن. و اللَّه يعلم
[٤] -يعنى كاهلى نمودن.