ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ١٣٧ - الف دعاهاى رسول خدا
خدا بر همه چيز بسيار تواناست، و بدرستى كه خدا به تحقيق كه فرا گرفته است همه چيز را از جهت دانش. خداوندا بدرستى كه من پناه مىآورم به تو از شرّ نفس خود و از شرّ هر روندهاى كه تو فرا گرفتهاى پيش سر او را بدرستى كه پروردگار من بر راه راست است.
٩- دعاى پيغمبر اكرم ٦ به هنگام ديدن عفريتى از سركشان جن همراه با شعلهاى از آتش.
از عبد اللَّه بن مسعود روايت شده كه گفت: در خدمت رسول خدا ٦ بودم و جبرئيل ٧ با ايشان بود. پس حضرت شروع به خواندن دعائى نمودند، ناگاه ديدم عفريتى از سركشان جنّ به طرف آن حضرت مىآمد و در دست او شعلهاى از آتش بود و چون نزديك آن حضرت رسيد جبرئيل ٧ عرض كرد: يا محمد آيا مىخواهى كه ترا كلماتى تعليم نمايم كه هر گاه آنها بگوئى پس اين عفريت به روى درافتد و شعله آتش او خاموش گردد؟ پس آن حضرت فرمودند: بلى اى دوست من. جبرئيل عرض كرد: اين دعا را بخوان. پس چون آن حضرت اين كلمات را خواندند. پس عفريت به روى افتاد و شعله آتش او خاموش گرديد و دعا اين است:
بگو پناه مىبرم به روشنى[١] ذات خدا و صفات خدا[٢] كه تماماند آن چنانى كه تجاوز نمىكند از فرمان آنها نيكوكارى و نه بدكارى[٣] از ضرر آنچه خلق شده است در زمين و آنچه بيرون مىآيد از آن و از شرّ آنچه فرود آيد از آسمان و آنچه بالا رود در آن و از شرّ فتنههاى شب و روز و از شرّ واردشونده در شب و روز مگر واردشوندهاى كه وارد گردد به خوبى اى بسيار بخشنده.
١٠- دعاى پيغمبر ٦ به هنگام ديدن عفريت جنّ را به روايتى ديگر:
خداوندا بدرستى كه من سؤال مىكنم ترا اوايل[٤] خوبى را و اواخر آن را، و مىطلبم از تو درجههاى بلند را از بهشت. بخدا پناه مىبرم و بخدا چنگ در مىزنم و بخدا دفع مىكنم شرّ چيزها را و به غلبه خدا و به قدرت خدا و به پادشاهى خدا و به نام بزرگ او پناه مىبرم از شرّ شيطان رجيم[٥] و از كردار او و پيادههاى او
[١] -اسناد روشنى به ذات خداى تعالى مجازا و از باب تشبيه است.
[٢] -ممكن است كه مراد از كلمات خداى تعالى، انبيا و ائمّه و اوصيا عليهم السّلام باشند چنانچه سابقا نيز مذكور شد. و اللَّه يعلم بحقايق الامور
[٣] -يعنى پناه مىبرم از شرّ
[٤] -يعنى همه خوبى را از اوّل تا به آخر از تو مىخواهم.
[٥] -رجيم به معنى دور انداختهشده از رحمت الهى است، يا به معنى انداخته شده در عذاب آتش است، يا آن كه انداخته شده است به لعنت، چه نام نمىبرد او را مؤمن مگر آن كه او را لعن مىكند، يا آن كه انداخته مىشود به سنگ چه در احاديث وارد شده كه در زمان ظهور حضرت صاحب الامر ٧ شيطان حاضر گردانيده مىشود و هيچ مؤمنى نخواهد بود مگر آن كه سنگى بر او زند. و اللَّه يعلم