چيزى از مخلوقات تو منزهى تو از آن كه ديده شوى يا آن كه لمس كرده شوى يا آن كه ادراك نمايد ترا قوت‌هاى حواس پنجگانه‌[١] و كجا ادراك تواند نمود خلق كرده شده‌اى خلق‌كننده خود را، بلندى تو اى خداى من از آنچه مى‌گويند ستمكاران بلندى بزرگ، خداوندا صاحب دولت بگردان‌[٢] مر دوستان خود را از دشمنان خود كه ستم‌كارانند و خروج‌كنندگانند و عهدشكنان‌[٣] و جوركنندگان در حكم و بيرون رفته‌هاى از دينند آن جماعتى كه گمراه نموده‌اند بندگان ترا و تغيير داده‌اند كتاب ترا و تبديل نموده‌اند حكم‌هاى ترا و انكار كرده‌اند حق ترا و نشسته‌اند در مجلس دوستان تو از روى جرأت نمودن از ايشان بر تو و ستم كردن از ايشان مر اهل بيت پيغمبر ترا كه بر ايشان باد درود تو و شفقت‌هاى تو و رحمت تو و تحيّات تو، پس گمراه شدند و گمراه نمودند ايشان خلايق ترا و دريدند پرده پوشش ترا از بندگان تو و اخذ نمودند خداوندا مال ترا نوبه دولت خود و بندگان ترا خدمتكاران و بندگان خود، و بازگذاشتند خداوندا داناى‌[٤] روى زمين ترا در گنگى و نابينائى و تاريكى بسيار تاريك پس چشم‌هاى ايشان گشوده و دل‌هاى ايشان كور و نابيناست و باقى نمانده است از براى ايشان خداوندا بر تو از حجّتى و عذرى‌[٥] هر آينه به تحقيق كه ترسانيده‌اى تو (يعنى ايشان را) خداوندا از عذاب خود و بيان كرده‌اى عقوبت خود را و وعده نموده‌اى اطاعت‌كنندگان خود را به نيكوئى خود و فرستاده‌اى تو[٦]

[١] -مراد از قواى حواس پنجگانه، حواس ظاهرى است كه آن باصره است و آن قوّتى است در چشم، انسان به سبب آن ديدنيها را ادراك مى‌كند مانند روشنى و رنگها، و ديگرى سامعه است و آن قوّتى است كه در گوش مى‌باشد كه انسان به واسطه آن آوازها را ادراك مى‌نمايد، و شامّه است و آن قوّتى است كه در دماغ مى‌باشد كه به سبب آن بوى‌هاى خوب و بد ادراك مى‌شود، و ذائقه است و آن قوّتى است كه در زبان و دهن مى‌باشد كه بواسطه آن مزه‌هاى خوب و بد فهميده مى‌شود، و لامسه است و آن قوّتى است كه در همه بدن مى‌باشد و به سبب آن كيفيّت و چگونگى چيزها از گرمى و سردى و غير آنها دانسته مى‌شود. و ممكن است كه مراد از حواس پنجگانه حواس باطنى باشد چنان كه بر متامّل مخفى نماند. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى غالب گردان دوستان خود را بر دشمنان خود تا آن كه اخذ نمايند حقوق خود را يعنى خلافت و اموال خود را از دشمنان تو، يا آن كه صاحب دولت گردان دوستان خود را به عوض و به جاى دشمنان خود، يا آن كه غلبه كن و مؤاخذه نماى از جهت دوستان خود از دشمنان خود. و اللَّه يعلم

[٣] -از حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ منقول است كه فرمودند: به درستى كه من از جانب پيغمبر به امر خداى مأمورم كه با جماعت ناكثين و قاسطين و مارقين جنگ نمايم. پس آن گاه رسول خدا ٦ هر يك از آن جماعت را تفسير نمودند. پس فرمودند كه: و امّا ناكثين آن جماعتى هستند كه شكستند عهد و پيمان خود را و عايشه را به شترسوار كرده در جنگ جمل حاضر گشتند. و امّا قاسطين آن طايفه هستند كه در جنگ صفّين با معاويه حاضر شدند و در حكم خود جور نمودند كه عمرو عاص و ابو موسى اشعرى را حكم قرار دادند، و امّا مارقين قومى هستند كه خروج نمودند در نهروان و بيرون رفتند از دين همچنان كه بيرون مى‌رود تير از كمان. و اللَّه يعلم بحقايق الامور

[٤] -يعنى و بازگذاشته‌اند« عالم» روى زمين يعنى امام زمان را در فتنه و بلائى و در ميان قومى كه همه آن جماعت گنگ و نابينا و در تاريكى جهل و نادانى هستند و هيچ يك به فكر نيفتاده، راه حقّ را نمى‌بينند و سخن حقّ نمى‌گويند؛ و ممكن است كه« عالم» به فتح لام خوانده شود يعنى بازگذاشته‌اند همه بندگان روى زمين را در گنگى و نابينائى از جهت آن كه چون غصب نمودند حق امام ٧ و در زمان تقيّه شديد گشت، همه مردم در گمراهى و خاموشى باقى مانده‌اند. و اللَّه يعلم

[٥] -يعنى نمى‌توانند گفت كه ما نمى‌دانستيم و كسى ما را مطّلع نكرده است. و اللَّه يعلم

[٦] -يعنى تو بر مخلوقات پيغمبران را فرستادى كه مردمان را از عذاب و عقاب تو ترسانيده‌اند و بيان اوامر و نواهى ترا نموده‌اند. و اللَّه يعلم