اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٧ - (مقدمه)

و در كنار حوض مى‌نشست و مدتى گريه مى‌كرد و پس از وضو ساختن چون به مصلايش مى‌رسيد و مشغول تهجد مى‌شد ديگر حالش خيلى منقلب مى‌شد، ايشان گريه‌هاى طولانى در نمازها و مخصوصا قنوت‌ها داشته تا آنجا كه بعضى ايشان را جزء بكائين عصر بشمار آورده‌اند.» چنين كسى آنگاه كه از تهجد و شب‌زنده‌دارى سخن بگويد آيا سخنش هم چون سخن ما و امثال ما كه در تمام عمر حتى يك شب چنين نبوده‌ايم خواهد بود؟

سخن را كوتاه كنم كه خود خواننده پس از مطالعه اين كتاب شريف، به اين حقيقت پى خواهد برد، و فرمايشات اين بزرگوار صدق اين گفته را اثبات خواهد كرد.

و چون تصحيح كتاب و نگارش اين مقدمه مقارن با پيروزى رزمندگان اسلام، و فتح بزرگ خيبر بود اين ترجمه را به رهروان واقعى راه فاتح بزرگ خيبر، مولا على ٧ كه هم چون او شب‌ها در محراب عبادت و روزها در صحنه كارزار به بندگى و عبادت پروردگار مشغول هستند، و پس از گذشت چهارده قرن، خيبرى ديگر گشودند، و فتحى نوين نصيب اسلام و مسلمين نمودند تقديم مى‌دارم.

مشهد مقدس- رضا رجب‌زاده‌