اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٤٩ - فصل«در بيان رجاء و اميدوارى و حقيقت آن»

كسى منكر كرم خدا نيست- ولى اين سخن تو كلمه حقى است كه بدان اراده باطل نموده‌اى، و تو كسى نيستى كه به كرم خدا معتقد باشى، بلكه تو، بصداقت خدايت هم اعتقاد ندارى و به اينكه او قصد خيانت با تو را ندارد معتقد نيستى، و تو مغرور هستى كه دشمن فريب خورده و لئيمت ابليس تو را به پروردگار كريمت مغرور ساخته است. و اگر تو بصدق و كرم خدا ايمان داشتى و براى ضمانت و وعده و سوگند او احترامى قائل بودى و آنها را قبول داشتى، وقتى كه او در كتابش سوگند ياد نموده كه رزقت را به تو مى‌رساند ديگر بديگران ستم روا نمى‌داشتى و اموال آنها را بحرام تصاحب نمى‌كردى و اگر خواستى صدق دعويت را در اين زمينه بدانى بحال و قلب و اعمال خود در وثوق و اعتماد بكرم خدا در نيازهاى دنيائيت بنگر اگر از قلب و عملت تصديق اين درجه از حسن ظن به پروردگارت را مشاهده كردى پس چشمت روشن باد، و اين مقام والا كه تو را به منتهاى آمال و آرزوهايت در دنيا و آخرت خواهد رسانيد گوارايت باد و مبادا كه جز بآن آخرين مرتبه از درجات مقربين راضى شوى و مرتبه‌اى كمتر از آن را بپذيرى.