اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤١٥ - لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا احد

كه او خالق آنها، و تركيب‌كننده ارواح با اجساد است.

و اما «صاد» دليل بر اينست كه قول او صدق، و كلام او صدق مى‌باشد، و او بندگان را بصدق به پيروى از صدق دعوت نموده و آنان را بصدق وعده به سراى صدق داده است.

و اما «ميم» دليل بر دوام ملك او است، و حكايت از اين مى‌كند كه او دائم و سرمد، و از بودن و زوال برتر بلكه او مكون و پديدآورنده همه كائنات و پديده‌ها است.

سپس فرمود: اگر براى اين دانشى كه خدا بمن ارزانى داشته حاملى مى‌يافتم هرآينه توحيد و اسلام و ايمان و دين و شرايع را از همين كلمه الصمد، بيرون مى‌كشيدم و نشر مى‌نمودم، و چگونه چنين كسى براى من خواهد بود درحالى‌كه جدم امير المؤمنين ٧ براى علم خود حاملى نيافت، بگونه‌اى كه از حسرت آه از دل بر مى‌كشيد، و بر منبر مى‌گفت:

سلونى قبل ان تفقدونى. از من سؤال كنيد قبل از اينكه مرا در ميان خود نيابيد، همانا بين اين قفسه سينه‌ام علمى بسيار نهفته است، آه، آه، آگاه باشيد كه كسى كه توان درك و فرا گيرى آن را در او بيابم نمى‌بينم، و من حجت بالغه الهى بر شما هستم.

مى‌گويم اين خلاصه‌اى بود از آنچه كه در تفسير اين سوره از اخبار اهل بيت عصمت بيان داشتم، و شايد آنچه كه ذكر نشد بيش از آنچه كه بيان گرديد باشد، و براى آن‌كس كه اهل تعقل است و با نورى از خدا بتفكر مى‌پردازد همين مقدار كافى است.

بنابراين لفظ «هو» اشاره به مرتبه غيب الغيوب است، و لفظ اللّه‌