اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٨١ - مالك يوم الدين

امروز روزى است كه حق ضعيف را از قوى خواهم گرفت، و هر صاحب مظلمه‌اى را به حقش خواهم رسانيد، و هيچ ظالمى كه مظلمه‌اى بگردن او است از اين عقبه نخواهد گذشت مگر اينكه يا صاحب آن مظلمه او را ببخشد، و يا مظلمه‌اش را از او بگيرد، پس هريك از شما كه مظلمه‌اى نزد ديگرى دارد، و از كسى ستمى ديده است حق خود را از آن ظالم مطالبه كند و من شاهد و گواه شما هستم. و همين بس كه خدا گواه باشد.

امام فرمود: مردم در هم آميزند و به پرس‌وجو برخيزند پس احدى نماند كه مظلمه و حقى از ديگرى نزد او باشد مگر اينكه آن شخص او را پيدا كند و ملازم او گردد پس تا آنگاه كه خدا بخواهد آنها بمانند، درحالى‌كه عرق از سر و روى آنها جارى است و فرياد آنها به آه و ناله بلند است و هركس در فكر اين است گرچه به گذشتن از حقش هم كه باشد خود را از آن معركه خلاص نمايد، پس خداوند بر آن صحنه بنگرد و منادى حق ندا در دهد بگونه‌اى كه همگان بشنوند كه اى گروه خلايق به سخن منادى حق گوش فرا دهيد.

ذات بارى‌تعالى مى‌گويد من وهاب و بخشنده هستم اگر اميد به بخشش من داريد از يكديگر درگذريد و اگر دوست داريد مظالم خود را مطالبه كنيد آنان از شدت ناراحتى و ازدحام از شنيدن اين ندا خوشحال مى‌شوند و بعضى به اميد نجات از آن احوال، از مظالم خود مى‌گذرند ولى بعضى مى‌مانند و مى‌گويند بارالها مظالم ما بزرگتر از اين است كه از آن بگذريم در اين هنگام از نزد عرش منادى ندا كند كه رضوان خازن بهشت كجاست، خدا به او امر مى‌كند كه قصرى از قصرهاى بهشتى را كه از نقره است با آنچه كه از اثاثيه و خدمه در آن است به آنها بنماياند