ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٨٠ - باب هفتاد و هشتم در بزرگداشت برادران مؤمن

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: مصافحة اخوان الدّين اصلها من تحيّة اللَّه لهم، قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله: ما تصافح اخوان في اللَّه إلّا تناثرت ذنوبهما، حتّى يعودان كيوم ولدتهما امّهما

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: مصافحه و تحيّت مؤمنان با يك ديگر مصافحه و تحيّت الهى است با ايشان. يعنى: هر دو مؤمن كه با هم مصافحه مى‌كنند و تحيّت بجا مى‌آرند، خداوند عالم نيز با هر كدام از اين‌ها تحيّت مى‌كند و رحمت خود را شامل حال هر كدام مى‌كند. و حضرت رسالت پناه، صلّى اللَّه عليه و آله، مى‌فرمايد كه:

هر گاه دو مؤمن با هم مصافحه كنند، گناهان هر كدام از ايشان از بدنهاى ايشان مى‌ريزد و از همه گناهان صغيره پاك مى‌شوند، گويا كه تازه از مادر زائيده شده‌اند.

و لا كثّر حبّهما و تبجيلهما كلّ واحد لصاحبه إلّا كان له مزيد، و الواجب على اعلمهما بدين اللَّه تعالى، ان يزيد صاحبه من فنون الفوائد الّتى اكرمه اللَّه بها، و يرشده إلى الاستقامة و الرّضا و القناعة، و يبشّره برحمة اللَّه، و يخوّفه من عذابه، و على الآخر ان يتبارك باهدائه، و يتمسّك بما يدعوه إليه و يعظه به، و يستدلّ بما يدلّه إليه، معتصما باللَّه و مستعينا به لتوفيقه على ذلك‌

يعنى: هر كدام از دو برادر مؤمن كه محبّت او به ديگرى بيشتر باشد و تعظيم و توقير او را بيشتر از ديگرى بجا آرد، رحمت الهى به او بيشتر است، و هر كدام از ايشان كه علم او بيشتر از ديگرى باشد، بر او لازم و واجب است كه از فنون فوايد و شجون عوايد، كه حضرت بارى به او كرامت فرموده، از ديگرى دريغ ندارد و چنان كه حضرت حق سبحانه و تعالى، او را ارشاد و راهنمائى كرده و به راه مستقيم‌