ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٥٠ - باب پنجاه و ششم در مشورت

خصال، عقل و علم و تجربة و نصح و تقوى، فان لم تجد فاستعمل الخمسة، و اعزم و توكّل على اللَّه، فانّ ذلك يؤدّيك إلى الصّواب‌

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: در هر كارى، خواه اخروى و خواه دنيوى، مشورت با مؤمنين لازم است، امّا در كار آخرت، بايد مشورت كنى با كسى كه در او پنج خصلت باشد، عقل و علم و تجربه و نصح و تقوى. يعنى: كسى كه قوّت تميز ميان حسن و قبح داشته باشد. و علم به اوامر و نواهى نيز او را حاصل باشد. و در كارها صاحب تجربه باشد. و هر چه گويد به محض ديندارى و خاطر خواهى گويد، نه از روى فريب و غدر. و متّقى باشد. پس اگر شخص اين چنين نيابى، اين صفات را خود به عمل آر و بعد از رجوع و استغفار، با خود مشورت كن و عزم را جزم كرده و توكّل به خدا نموده، هر چه به خاطرت افتاد به او عمل كن، كه البتّه صواب است.

و ما كان من امور الدّنيا الّتى هي غير عائدة إلى الدّين، فارفضها و لا تتفكّر فيها، فانّك اذا فعلت ذلك اصبت بركة العيش و حلاوة الطّاعة

مى‌فرمايد كه: اگر آن كارى كه در نظر دارى و در كردن و نكردن او متردّدى، اگر كارى باشد دنيائى و نفع اخروى در او نباشد، پس از او بگذر و فكر در او مكن، كه نكردن او اولى است و هر گاه از او گذشتى و دست از او برداشتى، پس به تحقيق كه به بركت زندگى دنيا رسيده‌اى و حلاوت طاعت حضرت بارى را ادراك نموده‌اى.

و في المشورة اكتساب العلم، و العاقل ما يستفيد منها علما جديدا، و يستدلّ به على المحصول من المراد

مى‌فرمايد كه: در كارها مشورت با مؤمنين كردن، موجب تحصيل علم است و عاقل كسى است كه بوسيله مشورت با مؤمنين، علم جديدى تحصيل كند و از آن علم راه به مقصود و مراد خود ببرد و بداند كه آنچه از مشورت حاصل شده،