ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٤٣ - باب هفتاد و دوّم در بيان موعظه و پند

حضرت عيسى على نبيّنا و عليه السّلام مى‌فرمايد كه: بنشينيد و مجالست و مصاحبت نمائيد با كسانى كه محض نشستن با ايشان و ملاقات ايشان، مذكّر خدا باشد، چه جاى تكلّم با ايشان. و منشينيد با كسى كه ظاهر شما موافق باشد با او و باطن مخالف.

حاصل آنكه با مردم اهل صلاح و تقوى و به ظاهر و باطن خوب بايد مصاحبت و مجالست كرد، تا صلاح او به تو سرايت كند و از كسانى كه به خبث باطن و سمت نفاق موسوم باشند، اجتناب بايد نمود كه مبادا به مصاحبت ايشان، باطن تو نيز مشاكل باطن ايشان شده از مقتضاى خود، بكيبد و به سمت ايشان موسوم شود.

فانّ ذلك لمدّعى بما ليس له‌

چرا كه اين كسى كه موصوف است به خبث باطن و موسوم است به سمت نفاق، مى‌گويد چيزى كه موصوف به او نيست و دعوائى مى‌كند كه در او نيست و به مقتضاى: «يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ»، عمل مى‌نمايد و مى‌گويد چيزى كه نمى‌كند.

ان كنتم صادقين في استفادتكم‌

اگر بوده باشيد شما صادق در استفاده معارف الهى و راست مى‌گوئيد كه:

مطلب شما تحصيل معارف الهى است، چنان كنيد كه گفتيم و بدانيد كه با كه مى‌نشينيد و با كه بايد نشست.

و اذا لقيت من فيه ثلاث خصال فاغتنم رؤيته و لقاءه و مجالسته و لو ساعة، فانّ ذلك تؤثّر في دينك و قلبك و عبادتك‌

مى‌فرمايد كه: هر گاه ملاقات كردى و رسيدى به كسى كه در او سه خصلت است پس غنيمت دان ديدن او را و ملاقات او را، و همنشينى او را فوز عظيم شمار هر چند كه يك ساعت باشد، چرا كه نشستن تو يك ساعت با چنين كسى، اثر مى‌كند در دين تو، و دين تو را قوّت مى‌دهد و دل تو را جلا مى‌دهد، و عبادت تو