ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٢٨١ - باب چهل و سوم در آداب مشى

منافى ادب است.

و اكثر الطّرق مراصد الشّيطان و متجره، فلا تأمن كيده‌

مى‌فرمايد كه: بيشترين راهها، كمينگاه شيطان و محلّ تجارت آن ديو لعين است و انتظار مى‌برد كه كسى وارد آنجا شود، تا او را بفريبد و ايمان از او بربايد. و هرگز بى‌استعاذه و التجا مباش كه تا فريب آن ديو لعين نخورى و صيد او نشوى، پس ايمن از كيد او مباش.

و اجعل ذهابك و مجيئك في طاعة اللَّه، و السّعى في رضاه، فانّ حركاتك كلّها مكتوبة في صحيفتك‌

مى‌فرمايد كه: بگردان رفتن و آمدن خود را در آن سفر، در طاعت خداوند عالم و از براى تحصيل رضاى او، چرا كه جميع حركتهاى تو را مى‌نويسند، پس اگر قصد تو در سفر، صحيح است و نيّت تو مشروع است، در نامه عمل تو عبادت مى‌نويسند، و إلّا شقاوت و ضلالت.

قال اللَّه تعالى: يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ‌ (نور- ٢٤)

خداوند عالم در قرآن مى‌فرمايد كه: در روز قيامت، گواهى مى‌دهند بر آدميان زبانهاى ايشان و دستهاى ايشان و پاهاى ايشان، به آنچه كرده‌اند از خوبيها و بديها.

و قال عزّ و جلّ ايضا: وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ‌ (اسراء- ١٣)

و نيز خداوند عالم در قرآن مجيد مى‌فرمايد كه: هر آدمى را خواه مؤمن و خواه كافر، الزام كرديم ما عمل او را در گردن او. يعنى: عمل هر بنده، لازم آن بنده است در آخرت و از او جدا نمى‌شود. مثل طوق كه لازم گردن است، تا آن وقت كه حساب آن بنده كرده شود.

و نيز گويند: طائر، مرغ نيست بلكه كتاب و نامه عمل بنده است كه در روز